De overstort vervolg...

Zoals gezegd heb ik de CJW feather 4 brasemhengel meegenomen naar de overstort vijver na de ervaring van de afgelopen keer. Ook nu weer wordt gevoerd met 2 mm vispellets en gevist met een zachte kattenbrok uit blik. Deze combinatie bevalt mij op cultuurwater heel goed. Omdat de gevangen karpers tot 50 cm gaan wil ik het proberen met de brasemhengel.

Het eerste karpertje trekt de hengel helemaal krom.

Ook nu gaat het weer om een schubkarper tegen de 50 cm. Geweldige sport op deze hengel.

En zo vang ik in drie uur tijd toch weer 10 karpers bij elkaar. Geen verkeerd resultaat. Er kwam ook nog een rijenkarper tijdelijk boven water.

De proef met de brasemhengel is dus goed gelukt. Om de haak goed in de vlezige karperbek te zetten moest toch met beleid worden aangeslagen. Ik heb een paar aanbeten gemist omdat ik dat niet deed. Kwestie van even wennen aan deze hengel. Hoewel het experiment is geslaagd gaat toch mijn voorkeur uit naar de CJW CSL xlight voor deze visserij.

Een punt achter het trottend vissen gezet.

In de afgelopen week is nog geregeld een uurtje trottend doorgebracht langs de smalle sloot die in het vorige verslag is genoemd. Iedere keer op een ander gedeelte in dit stroomdal gebied om een indruk te krijgen van de mogelijkheden. En dan niet alleen wat het vissen aangaat, ook de andere aspecten van het buiten zijn tellen daarbij mee. Hierbij valt op dat de natuur prachtig is met een grote verscheidenheid aan dierenleven. Zeker als er voor een stek gekozen wordt die niet zo gemakkelijk te bereiken is.

De muizen proberen een goed heenkomen te zoeken in hun holletjes onder het lange gras terwijl de valken en buizerds in de lucht bidden om een geslaagde poging te doen er één te vangen. Op enkele tientallen meters afstand staan herten mijn verrichtingen gade te slaan en schrikken als met de hengel aangeslagen wordt op weer een vis. Mooi.

Maar de visserij is eentonig en er wordt niets bijzonders gevangen. Rietvoorn, blankvoorn, blei, alver en grondeling zijn mijn prooi. En allen niet van een lengte om hiervoor terug te komen. Er wordt iedere keer een groot aantal stuks gevangen en het trotten spreekt me als techniek erg aan. Maar deze visserij in dit gebied wordt met dit verslag eerst afgesloten.

Het is moeilijk om bij een dergelijk uitzicht naar je dobbertje te blijven kijken. Foto komt van het internet.

Ik hoop binnenkort weer eens te verticalen of te dropshotten in de bellyboot.

Trotten in een smal stroompje.

Op de zondagmiddag een paar uurtjes met de lichte feather 4 voorzien van een centrepin op pad geweest. Een kort dobbertje dat een halve gram lood draagt wordt op de lijn gezet. Een haakje nummer 18 voorzien van één of twee maden maakt het geheel compleet. Er wordt gevist op een langzaam stromend watertje tussen de 2 en 6 meter breed die bij ons slingerend door het landschap loopt en waarbij de omringende percelen geregeld onder water komen te staan. Een mooi gebied om een paar uurtjes rond te lopen of in mijn geval te vissen.


In de smalle gedeeltes van dit water is goed trottend te vissen omdat de stroming daar hard genoeg is waardoor het dobbertje de lijn van de centrepin kan trekken en het aas zo met de juiste snelheid in de stroming meegenomen wordt. Zo is heel goed controle te houden over het aas aan de haak wat vlak boven de bodem wordt aangeboden. Iedere keer dat wordt ingelegd voor de voeten worden ook een paar maden ingeworpen om te dienen als voer. Als je op deze manier vist ben je in staat om een heel groot gedeelte van het water af te vissen en is elk hoekje van de stek te bereiken.

De aanpak heeft succes. Na een paar driften worden er op tien meter afstand ruisvoorns gevangen. Na verloop van tijd komt de vis dichterbij en volgen er ook blankvoorns. Bijna iedere drift levert een aanbeet op en vaak wordt met succes de haak gezet. Helaas geen mooie exemplaren gevangen vandaag.



Geregeld wordt het aas ook op half water aangeboden om te zien of de mooie ruisvoorns ook op deze diepte aan het azen zijn. Op deze manier vang ik meerdere visjes waar ik de naam niet zeker van weet. Ik houd het op alvers maar het zouden ook zo maar roofbleitjes kunnen zijn. Wie het weet mag het zeggen.

Verrichtingen met de CJW feather 4

Gevist werd er de afgelopen week niet. Dat was ook wel de verwachting met de vakantie op komst waarbij enige zaken nog afgewerkt moesten worden met daarbij de voorbereidingen van de komende verjaardag. Even een stukje over mijn vorderingen met de feather 4 dan maar.

Een poos geleden had ik mij tot doel gesteld om deze hengel eens wat vaker te gebruiken en daarbij een lijstje gemaakt. Bij deze nogmaals het overzicht.

........door minstens 6 verschillende vissoorten ermee te vangen uit onderstaand lijstje. De lat wordt niet te hoog gelegd door daarbij ook nog grote vissen te willen vangen. Voor mezelf heb ik onderstaand wensenlijstje gemaakt:

1 Baars > 25 cm.
2 Snoekbaars > 45 cm.
3 Snoek > 50 cm.
4 Voorn >25 cm.
5 Brasem >40 cm
6 Winde > 40cm
7 Zeelt > 40cm
8 Karper > 40cm
9 Kroeskarper/Giebel > 30cm
10 Forel > 30cm

Snoek, brasem, winde, forel en baars kunnen worden afgestreept. Tijdens de vakantie eens proberen de zesde vissoort te vangen. Daarbij denk ik aan een zeelt/karper of misschien toch een snoekbaars aan een dood visje.

Visvakantie. Windevissen op de rivier.

Sinds jaren stond al de afspraak met Jerry om daar eens te komen windevissen op de rivier. Een hele nieuwe visserij voor mij en een uitdaging om die aan te gaan met een lichte penhengel (feather 4) voorzien van centrepin.

Na een reis van bijna 5 uur in de trein stond Jerry al klaar bij het station waarna het nog een paar minuten rijden was naar het water. Ook Robert was van de partij. Samen waren ze al even aan het vissen geweest en hadden daarbij enkele windes gevangen. Als er vervolgens een paar sneetjes brood worden gevoerd draaien de grote windes onder de korsten door om ze met veel geweld te pakken. Een geweldig mooi gezicht.

De hengel klaargemaakt en de eerste worp gemaakt. Oef, dat is wennen met een centrepin. De harde wind maakt het inwerpen moeilijk en de lijn blijft achter elk obstakel vastzitten. Wat een gestuntel. Als de korst eindelijk wel in het water ligt is het lastig om de lange lijn vrij te houden van de grote keien langs het water. Wat een geklungel.

Jerry doet nog maar eens voor hoe het moet en vangt een fraaie winde. Na over zijn schouder mee te hebben gekeken tijdens het werpen en driften is de truc me al snel duidelijk en verloopt de dag verder zonder problemen.

Als de heren een vis zien azen met veel kabaal mag ik de korst er bijgooien om even later mijn eerste mooie winde van de dag te vangen. Dat is nog eens service.

Gedurende de dag worden zo meerdere stekken aangedaan en windes gevangen. Een mobiele visserij waarvoor weinig materiaal nodig is. Lichte werphengel voorzien van molen of centrepin en aan het einde van de lijn een haak maatje 2 of 4. Verder een paar broden om te voeren en wat korsten om mee te vissen. De windes kunnen net met de hand geland worden door ze in de nek te pakken waardoor een landingsnet overbodig is. Ze zijn zo breed gebouwd dat dit net nog lukt. De gevangen vissen meten allen tussen de 40 en 50 centimeter. Wat een mooie visdag.

De vissen worden nadat ze zijn onthaakt, en een eventuele foto, direct weer terug gezet. Het onthaken gebeurd boven het water.

Na een warme maaltijd bij Jerry thuis, waar ik ook kennis maak met zijn vrouw en twee kinderen, is het alweer tijd om naar huis te gaan waar ik ruim 5 uur later weer aankom.
Jerry en Robert zijn ‘s avonds nog met kunstaas in de weer geweest en hebben roofblei gevangen. Een vis die ook nog hoog op mijn verlanglijstje staat. Zo’n rivier is machtig mooi.

De CJW feather 4 is prima bevallen voor deze visserij. De centrepin een fantastisch instrument om driftend mee te vissen. Ik heb veel geleerd en kan dit toepassen op water dichterbij huis. Jerry geweldig bedankt voor deze all-inclusive visdag en Robert bedankt voor de gezelligheid. Het was super.

De forel op herhaling.

Afgelopen woensdagochtend weer twee uurtjes op de forel gevist. Deze keer met de feather 4 brasempenhengel en een vlokdobber met daaronder een stukje powerbait in de vorm van een wokkel waardoor deze aantrekkelijk schommelt tijdens het langzaam binnenvissen.

Geen motregen zoals de vorige keer. Een vaal zonnetje breekt zo nu en dan door het wolkendek heen waardoor het goed vertoeven is langs de kanten van de vijvers. Dat is ook te merken aan het aantal vissers vandaag. Als wij om negen uur aankomen staan aan één vijver al 15 vissers. Er wordt dan ook gekozen voor een andere vijver waarin de forellen tussen de 1 en 3 kilo wegen. Mooie sport aan onze lichte hengels. Mijn schoonvader vist met een loodje aan zijn hengel voorzien van powerbait.

Na tien minuten vang ik reeds de eerste forel waarop de hengel helemaal krom getrokken kan worden. De vis vecht wild en ongecontroleerd maar komt zo mak als een schaap na een 30 tal seconden binnen. Een goed begin is het halve werk.

Deze keer helaas het hele werk want een aanbeet krijg ik verder niet meer vandaag. Of er nu hoog of laag gevist wordt, met donker, licht of fluorescerend aas. Jammer. Mijn schoonvader heeft geen aanbeet gehad.







Bij deze ook nog wat fotoos van de verschillende vlokdobbertjes. Zelf mag ik ook zo nu en dan graag wat dobbers maken maar die kunnen in de afwerking lang niet tippen aan deze kunstwerkjes. De dobbers voorzien van een loodgewichtje onderaan zijn nog niet gebruikt maar staan perfect zonder extra verzwaring in het water.














Het vissen met een schuivende vlokdobber die wordt gestopt door een stuitje bevalt heel goed. Als je te snel binnendraait klimt de dobber in de lijn waardoor de vooringestelde diepte niet meer gehaald zal worden. Bij langzaam binnenvissen heb je dat probleem niet. In twee uur vistijd gebeurde het twee keer dat de onderlijn over de vlokdobber sloeg in de hoofdlijn en het aas dus vlakbij de dobber komt te liggen. Acceptabel.



Forelvissen in wat voor vorm dan ook is leuk om te doen. Het is jammer dat je zo hutje mutje staan moet rond het water. De visserij aan het Oostvoornsemeer op forel spreekt me dan ook veel meer aan.

Eerste poging op de zeelt.

Vorige week werd fanatiek in de tuin gewerkt. Alle onkruid eruit en nieuwe plantjes erin. Ook de vijver kreeg een grote beurt waarbij ook de randen weer opnieuw werden ingericht en een nieuwe pomp in gebruik is genomen. Maar het meest positieve hieraan is dat de rug zich uitstekend heeft gehouden onder het fysiek zware werk. Op de zaterdag toch even een paar uurtjes gevist met mais om te proberen een zeelt te vangen. Het is niet gelukt. Op slechts brasem kon de hengel worden kromgetrokken. Volgende keer beter.

De eerste keer trotten.

Tijdens een wandeling met de hele familie valt het oog mij op een stuw waar een licht verval zorgt voor een stroming in het lagere gedeelte. Een fraaie visplek om eens een poging te wagen met de centrepin.
Een paar weken later is het zover om het eens een uurtje te proberen. Met slechts een eurotje maden als aas en een bak met voer wordt een poging gedaan iets te vangen. Helaas staat het watertje niet bekend om zijn windevangsten. Het is meer een plek om in het rustige gedeelte wat voorns en brasems te vangen maar het uitzicht is geweldig. Boven de bomen op de achtergrond vliegt voortdurend een paartje roofvogels rond en uit dezelfde bomen lopen geregeld een aantal reeën. Je moet een stukje lopen vanaf de auto maar dan zit je ook eersteklas.
Om een lang verhaal kort te maken. Ik heb geen aanbeet gehad. Technisch was het allemaal niet verkeerd. De controle over de dobber was zo slecht nog niet en het voer ging met grote regelmaat voor mijn voeten in het water. Van de boom op de voorgrond had ik grote verwachtingen maar helaas.


Onder deze boom draait de stroming linksom weer richting de stuw. Ik kan me voorstellen dat hier veel voedsel neerslaat wat vis aantrekt. De maden aan mijn haak laten ze echter keer op keer aan zich voorbij gaan.


Het was even lekker aan het water. Volgende keer beter.

Mocht iemand nog tips hebben om deze stek beter te bevissen dan hoor ik dat graag.

Back in bussiness.

Door voornamelijk rugproblemen is er van het vissen in April en Mei tot dusver nog niets gekomen. Ik kan me niet herinneren dat er zo weinig is gevist in deze vaak hele goede periode sinds de afschaffing van het gesloten seizoen.

Maar op de donderdagavond was het dan eindelijk weer zover. Met een euro maden op pad geweest in een smalle vaart met de nodige stroming om gewoon weer eens wat vis te vangen. En dat is aardig gelukt door de vangst van veel voorns, baars en blei. Ook nu weer gevist met de feather 4 met daarop een eigenbouw pauwenpen die precies 1 bb loodje draagt. De bonusvis aan het einde van de avond werd helaas verspeeld. Ook geen idee wat het is geweest hoewel er slechts 50 cm water ter plekke stond.

De komende tijd nog maar eens proberen waarbij op meerdere plekken ook wat mais wordt gestrooid die in de loop van de tijd af worden gevist met een korreltje mais licht zwevend boven de bodem. Dan zal ook gebruik worden gemaakt van een centrepin ipv de traditionele molen.

Te licht opgevat.

Met een blikje gezoete mais wordt er op een bekende vijver gevist op karpertjes. Kleine knolletjes tussen de 40 en 60 cm. Ik ben hier in geen 15 jaar geweest. In mijn studententijd was dit een fijne plek om op een gemakkelijke manier karpertjes te vangen aan de matchhengel. Omdat één doel dit jaar het vangen van een karpertje is aan de feather 4 toch maar weer eens geprobeerd.
Geen omgeving waar ik graag in vis. Het gaat namelijk om een stadsvijver omringd door huizen en flats. Op het grasveld worden de honden uitgelaten en waar geen hondenpoep ligt ligt wel ganzenpoep. In de rietjes langs de kant liggen enkele dode karpertjes en restanten van een heftig avontuurtje van de afgelopen nacht. Aan de relatief kleine vijver zitten zeker 15 vissers die veelal met elektronisch piepers een aanbeet afwachten. En die piepers moeten geregeld gecontroleerd worden....
Twee jonge vissers hebben het beter bekeken en weten de één na de andere vis te vangen. Zij vissen met mini-boilies en tompoes aan de pen en methodfeeder die vlak tegen de kant wordt gepresenteerd. Zij weten te vertellen dat mais niet meer wil hier op de vijver. En ik heb alleen mais bij me.
Er wordt 2 uurtjes heerlijk in het zonnetje gevist voordat ik naar het werk ga. Er is genoeg activiteit te zien op mijn voerplek maar op geen enkele aanbeet kan geslagen worden. Veel lijnzwemmers en blankvoorns die het mais verplaatsen. Van de laatste weet ik twee te vangen. Ik kom hier beter voorbereid terug.
Ik heb de hele tijd gezelschap aan een rode kater met slechts 3 poten. En ik ben geen kattenliefhebber maar straal dat kennelijk niet uit. Hij ligt de hele tijd onder mijn stoel en komt zo nu en dan even in actie als ik dat ook doe om het aas te verversen.

Op pad met de CJW Feather 4, deel 2 Snoek.

Op mijn deel 1 over de Feather 4 van CJW heb ik hele leuke reacties gehad. Er zijn kennelijk meer vissers die het genot van een kromme hengel ook op relatief kleine vis weten te waarderen. Zo was daar de reactie van Henk Johan:

De Feather 4 is een mooie hengel,maar de Flex tinca is een echte Cor Spinhoven hengel, superdun 8m/m boven handvat strak en snel zonder als een dweil aan voelen. lengte 3.65 en een lijndikte 1200 tm 1400 m/m bij.een karpertje van 50cm slaat je hart op hol!!!

Over de genoemde Flex tinca is nog wel een leuk verhaaltje te vertellen. Een aantal jaar geleden hebben een aantal leden van het toenmalige lichtervissen bij Cor gevraagd of het mogelijk was een extra lichte penhengel te maken voor het gericht vissen op zeelt. Cor was wel in voor zo’n uitdaging en kwam in samenwerking met de leverancier van de blanks uit op deze hengel. In de catalogus wordt deze hengel Flex xlight genoemd. Tijdens een dagje zeeltvissen in de Achterhoek waren meerdere van deze hengels aanwezig naast andere lichte penhengels zodat er een goed vergelijk kon worden gemaakt.

Mijn voorkeur ging dus uit naar de Feather 4. De hengels verschillen in theorie 65 cm in lengte maar een gedeelte daarvan wordt opgeheven door een veel korter handvat bij de Feather waardoor in verhouding meer hengel boven het handvat over blijft. Ik kan nu de positieve en negatieve kanten gaan benoemen maar gemakkelijker is het om te stellen dat de Flex een penhengel is en de Feather een werphengel. Hierbij een foto van Ferdi die vist met de Flex tinca waarbij een karpertjes wordt gedrild.



Ik ben erin geslaagd om de eerste vis van de lijst te vangen. Geheel onverwacht was er ruimte om er nog even tussenuit te knijpen naar de waterkant. Zonder voorbereiding is het vissen met kunstaas vaak de enige optie. Maar kunstaas op een Feather 4 is niet zo’n goede combinatie. Toch maar proberen.

In eerste instantie een dropshot montage geprobeerd. De laatste tijd is er zo goed baars gevangen dat dit misschien nog wel zou lukken. Niet dus. Terwijl een spinhengel alle zachte aanbeten van een baars haarfijn detecteert komt de Feather niet verder dan een licht knikje. Ik krijg meerdere aanbeten maar het lukt me niet een vis te haken. De aanhouder wint maar deze keer niet. Op een snoeiharde aanbeet, waarbij ik de hengel krom trek op een fraaie vis, komt even later een snoekbaars boven in de 60 cm. Een vis die je zelden vangt hier. Maar in de oppervlakte weet deze vis los te komen en een gevoel van deja-vu komt in mij boven. Een aantal jaar heb ik namelijk gevist met de 250 cm lange grafiet tiengrammer van Fairplay. Een geweldige hengel om een vis mee te vangen. De grootste vielen er echter allemaal af in de oppervlakte. Dat gebeurde eerder met de oude Fairplay holgas spinhengels niet.


De dropshot montage werd vervolgens vervangen voor een Pako PS lepel. Ik heb daarna de Feather 5 x krom geslagen op een aanbeet waarvan er 3 bleven hangen. Alle 3 net boven de 50 cm waarbij de vis op de foto 53 cm mat. De eerste vis is binnen.
Maar voor het vissen met kunstaas is deze hengel niet geschikt. Niet dat iemand dat ooit beweerd heeft maar het kwam nu eenmaal zo uit om het te proberen. Maar de snoekjes voelden wel heel lekker aan op deze hengel. Prachtige buiging richting de vis waarbij deze rustig bleef zwemmen zonder capriolen uit te halen en goed uitgedrild gemakkelijk op de kant kon worden geland met de kieuwgreep. Deze hengel is wel uitermate geschikt om te vissen met een dobber met daaronder een aasvisje. Dat ga ik vast nog wel proberen.

Op pad met de CJW Feather 4, deel 1.

Sommige hengels gebruik je veel te weinig. De feather 4 is voor mij daar het voorbeeld van terwijl juist deze hengel de ultieme “fish and fun” garandeert. Relatief kleine vissen kunnen aan deze hengel laten zien wat voor geweldige sportvissen ze eigenlijk zijn door hem helemaal krom te trekken waarbij de illusie gewekt wordt het met een grote vis van doen te hebben.
De feather 4 is een hengel uit het assortiment van Cor Spinhoven (CJW) en gaat door voor een brasemhengel. Met een lengte van 300 cm met daarbij een zachte actie zal hij voor deze manier van vissen ook zeker geschikt zijn. De hengel heeft een progressieve buiging zonder daarbij over de kenmerkende CJW ruggengraat te beschikken. Progressief tot in het handvat dus. Afgewerkt met rvs onderdelen en nikkeltitanium ogen op de dunne blank is het een genot voor het oog. Lijkt dus vreemd dat ik hem veel te weinig gebruik. Toch is dat niet zo omdat er vistechnisch vaak een betere hengel voor handen is.
Ik heb dan ook het plan opgevat om het seizoen 2011 de hengel vaker te pakken door minstens 6 verschillende vissoorten ermee te vangen uit onderstaand lijstje. De lat wordt niet te hoog gelegd door daarbij ook nog grote vissen te willen vangen. Voor mezelf heb ik onderstaand wensenlijstje gemaakt:

1 Baars > 25 cm.
2 Snoekbaars > 45 cm.
3 Snoek > 50 cm.
4 Voorn >25 cm.
5 Brasem >40 cm
6 Winde > 40cm
7 Zeelt > 40cm
8 Karper > 40cm
9 Kroeskarper/Giebel > 30cm
10 Forel > 30cm

De bedoeling is nu om iedere keer in mijn blog melding te maken van de vangst van een gewenste vissoort inclusief een verhaaltje over de techniek en tactiek.



Het is altijd lastig een hengel mooi in zijn geheel op de foto te krijgen. Dat heeft ook weinig zijn of hij moet krom staan. Bij deze een close-up van het gedeelte boven de handgreep. De hengel is voorzien van RVS reelringen. Wat ook opvalt is de geringe diameter van de blank.



En nog een detailfoto van het moedergedeelte van de oversteeksluiting. Netjes afgewerkt. Geen bijzondere cone op deze hengel, gewoon een RVS plaatje. Wat ik mis bij een hengel uit deze prijsklasse is een ingefreesd "CJW" op dit plaatje.