Posts tonen met het label dropshot. Alle posts tonen
Posts tonen met het label dropshot. Alle posts tonen

maandag 12 november 2012

Na gedane arbeid is het goed….vissen.



In het spreekwoord staat rusten. Maar wat geeft nu meer innerlijke rust als even uitwaaien langs de waterkant met een hengeltje in de hand waarbij er ook nog eens vis gevangen wordt.

In het voorjaar gaat het bij mij dan om een penhengel en een blikje mais om gericht op karper en zeelt te vissen. In het najaar en de winter wordt de roofvis achter de schubben aangezeten.

In de kofferbak van de auto ligt dan ook vaak een kort kunstaashengeltje en een visjas met wat doosjes voorzien van kunstaas en klein materiaal als onthaakgereedschap. Een handig opklapbaar schepnet maakt de uitrusting compleet. Afhankelijk van de ondergrond kun je nog een paar laarzen meenemen. Als je zoals ik vaak op een betonnen kade staat is dat niet nodig.

Afgelopen vrijdag na werkzaamheden op deze manier ook nog een 3 kwartier gevist met de korte driegrammer voorzien van een dropshotmontage die al opgetuigd in de auto ligt. De omstandigheden zijn prima. Wind op de kant, stroming van de vele passerende boten en een invallende duisternis. Direct onder de kant staat al ruim 5 meter water. Er wordt nog een praatje gemaakt met twee goede roofvissers die hier de hele dag verticaal gevist hebben en wat baars en snoekbaars hebben gevangen maar het is niet wild.

3 knalharde aanbeten leveren mij evenveel snoekbaarzen op. Het is goed vissen na gedane arbeid.


zondag 3 juni 2012

Na de afgelopen maanden weer eens op stap.

Het gaat heel goed met mijn rug de laatste tijd. Zo goed dat er weer lekker gesport kan worden. Het skeeleren is daarbij favoriet. Maar ook het fietsen op de mountainbike waarbij ook wat onderzoekswerk wordt gedaan naar afgelegen visplekjes heeft mijn aandacht. Omdat vrije tijd echter maar één keer besteedt kan worden komt er van het vissen dus weinig terecht. Met de jongens nog wel een middagje eropuit geweest om met de vaste hengel vis te vangen wat prima is gelukt. Ze hadden beide 19 stuks. Vorige week met Wouter nog anderhalf uur op snoekbaars gevist. Samen wisten we er 4 te vangen. Het vissen met een werphengel wordt veel leuker gevonden dan met een vaste hengel. Vandaag in mijn eentje gevist met de korte mosquito 0 en wat shadjes gemonteerd op een lichte jigkop of aan de dropshot om snoekbaars te vangen. Met 7 snoekbaarzen en 1 baars ben ik prima tevreden. De aanbeten waren geweldig hard. Dat smaakt naar meer. De grootste snoekbaarzen tussen de 60 en 70 centimeter knokken op een karakteristieke manier aan de lichte spinhengel. In het begin krijg je het idee dat er een stuk hout of plastic zak aan de haak hangt. Onder de kant gekomen duikt de snoekbaars iedere keer weer naar de bodem en wordt de hengel tot in het handvat krom getrokken waarbij de slip lijn afgeeft. Prachtig. Een verkeerde afstelling van het materiaal wordt op dit soort momenten direct afgestraft wat resulteert in een gebroken lijn.

dinsdag 24 januari 2012

Dropshot of verticalen.

Wanneer gebruik je welke techniek is eigenlijk de vraag. En is de ene beter dan de ander. In het volgende verhaal geef ik mijn mening.



Sinds jaren vis ik verticaal op roofvis. Het gaat me aardig af maar er zijn vissers die het vissen met deze techniek beter onder de knie hebben. Zij zijn namelijk in staat om onder dezelfde omstandigheden meer vis te vangen. Een redelijke graadmeter in hoeverre de techniek wordt beheerst. Met de dropshot daarentegen lukt het me toch iedere keer weer een visje meer te vangen dan de "concurentie". Aan deze methode heb ik dan ook de nodige aandacht besteedt om materiaal en techniek zo op elkaar af te stemmen dat het ruiken aan een shadje al genoeg is om de vis te kunnen haken.


Binnen het verticalen zou je eigenlijk nog een aantal afwijkende visserijen moeten benoemen. Onder verticalen versta ik namelijk het recht onder de top vissen met kunstaas. Het heeft echter onder enkele omstandigheden zijn voordelen om de lijn wat langer te laten en het kunstaas te gaan slepen vlak boven de bodem, het diagonalen.
Ook kan het zijn dat het gebruik van een dood visje op een takel soms beter vangt dan kunstaas. In dit verhaal wil ik echter verder niet moeilijk doen over deze onderverdeling en bovengenoemde visserijen allemaal scharen onder het verticalen.


Verticalen en dropshotten kan eventueel met eenzelfde hengel worden gedaan. Daarbij is persoonlijke voorkeur van doorslaggevend belang. Het is dus best mogelijk dat van verschillende hengels gebruik wordt gemaakt. Algemeen kan worden gezegd dat een dropshothengel een wat zachtere top heeft dan een verticaalhengel. De hengels die gebruikt worden door wedstrijdvissers tijdens het verticalen en keihard zijn vallen dan ook af voor het vissen met de dropshot.





De belangrijkste reden om voor het dropshotten te kiezen is wanneer je te maken krijgt met hangers. Vastzitten aan rommel op de bodem dus, wat geregeld het verspelen van materiaal tot gevolg heeft. En dat gaat heel snel vervelen. Onder die omstandigheden kies ik altijd voor de dropshot. Je zit namelijk minder vaak vast met de dropshot. En als dat wel gebeurd is het loodje met enig gevoel weer los te krijgen. Eventueel wordt alleen het loodje hierbij verspeeld maar komt de onderlijn met kunstaas gewoon weer boven. Een enkele keer zit de haak vast in de rommel en dan wordt ook bij deze methode het materiaal verspeeld.


Verder kun je het beste beide methodes voor handen hebben tijdens een visdag. Het omschakelen tussen beide is zo gebeurd als slechts van één hengel gebruik wordt gemaakt.


Voor mij heeft het vissen met de dropshot enkele voordelen boven het verticalen die ik puntsgewijs zal noemen:

•Slechts één enkele haak is nodig bij shadjes tot 12 cm waardoor het onthaken een peulenschil zal zijn.
•Het lood rust op de bodem waardoor het kunstaas gewichtsloos kan worden gepresenteerd. Het kunstaas wordt dan ook diep genomen waarbij de haak echter bijna altijd voor in de bek van de vis zit.
•Onder moeilijke omstandigheden (veel wind, harde stroming, grote drifsnelheid) is controle nog steeds mogelijk omdat het bonken van het loodje over de bodem gevoeld blijft worden waarbij het kunstaas toch hangervrij van de bodem gepresenteerd wordt.
•Veranderen van kunstaas is zo gebeurd en de kunstaasjes kun je rondom je heen leggen zonder bang te hoeven zijn om in een haak te grijpen. •Een goede stek op afstand is uiterst langzaam af te vissen omdat een minimale beweging van het kunstaas slechts nodig is om een aanbeet te krijgen.
•Omdat het lood bijna altijd op de bodem ligt en werpen niet altijd noodzakelijk is, kan er van een lichtere hengel gebruik worden gemaakt. Hierdoor is de beleving van de gemiddelde vis veel groter.




Allemaal voordelen van het dropshotten boven het verticalen. Toch is het verticalen in al zijn vormen nog steeds razend populair en zal dat de komende jaren ook nog wel blijven. De reden laat zich raden en is te vinden in de ontzettend leuke en actieve manier van vissen met de daarbij behorende resultaten.
Probeer de beide methodes dan ook geregeld uit en profiteer van hun mogelijkheden.
En mocht je nog een uitdaging zoeken het komend seizoen dan is het vissen met een ultralichte spinhengel icm de dropshot misschien iets voor je. Het heeft mij de afgelopen jaren een hele leuke visserij gebracht met soms spectaculaire vangsten waarbij de hengel geregeld tot het handvat werd kromgetrokken.

maandag 17 oktober 2011

Uitwaaien na het werk.

Op de vrijdagmiddag neem ik mijn kans maar graag waar om te gaan vissen vanuit het werk. De spullen liggen al klaar in de auto. Veel meer dan een hengel voorzien van molen, een opvouwbaar schepnet en een vliegvisvest met allerlei hulpmiddelen is het echter niet.
Bij het water aangekomen wordt het vliegvisvest aangetrokken, het schepnet met een zware wartel aan één van de ringen van het vest bevestigd en de opgetuigde hengel wordt in de hand meegenomen. Er kan direct gevist worden.

Na tien minuten heb ik al twee kleine snoekbaarzen gevangen. Dat geeft vertrouwen maar is geen garantie op succes zoals blijkt. Na ruim een half uur volgt de derde vis die op de foto gaat en ook gelijk de grootste is voor vandaag. De vierde vis wordt tegen het donker gevangen en verder geen enkele aanbeet gehad wat ik hier niet had verwacht.
Tijdens een prachtige dag even lekker uitwaaien langs het water en toch 4 snoekbaarzen vangen in 2,5 uur tijd doet de mens weer goed. Maar wat voelt het koud aan zo aan het einde van de middag. Daar was ik niet op gekleed. Volgende keer wat meer aandacht hieraan besteden en een thermojas meegenomen.

maandag 3 oktober 2011

Samen 6 snoekbaarzen.

Met prachtig nazomer weer beleven we het weekend. Rond de 25 graden met nauwelijks wind is het geweldig om buiten te zijn. Van het vissen is echter weinig gekomen. Alleen op de zaterdagmiddag na het bezoeken van opa en oma wordt er nog even samen met Wouter en Sabiene gevist.
De hengels liggen startklaar in de kofferbak van de auto en met wat shadjes en onthaak gereedschap op zak gaan we op pad. Wouter vist met zijn twister verticaal en werpend en ik vis de kantjes af met een dropshotsysteem. Sabiene maakt eventueel fotoos. Omdat direct langs de kant al 5 meter water staat heeft ze een reddingsvestje aan.
We vangen in ruim een uur tijd 6 snoekbaarzen. Toevallig allemaal aan mijn hengel maar we vangen ze samen. Na het aanslaan krijgt Wouter de hengel in de handen om de vis te drillen. Dat gaat hem prima af. De snoekbaarzen zijn allemaal rond de minimummaat dus niet echt groot. Maakt niet uit want ze gaan toch allemaal terug. We hebben ons weer uitstekend vermaakt.
Als de kinderen mee zijn vis ik met een spinhengeltje die ik al vanaf mijn jeugd bezit. Mocht het hengeltje sneuvelen door een ongecontroleerde beweging dan is er geen man overboord. Dat vist wel zo prettig. Wouter heeft zijn oog ook al op het stokje laten vallen……


woensdag 28 september 2011

In alle vroegte.

Het is nog donker als ik in mijn bellyboot op het water aanwezig ben zaterdagochtend. Nergens auto's of bootjes te zien die het ook op de snoekbaars en baars hebben voorzien. Mijn verwachting is dat dat snel anders zal worden met de voorspelling van een mooie dag door het KNMI.
Weer een paar mooie snoekbaarzen gevangen in de 60 cm en twee baarzen net in de 30 cm. Maar in het weekend zal ik hier niet meer terugkomen. Om 0800 uur tel ik 5 bootjes met 11 roofvissers en vanaf de kant zijn ook nog 6 mensen actief. Tijd om weer voldaan naar huis te gaan waar andere verplichtingen wachten.



zaterdag 17 september 2011

Vissen met de allbrightknoop.

Zoals te lezen was de afgelopen tijd wordt er geregeld met de dropshotmontage gevist op snoekbaars en baars. Op de molen zit dyneema en als onderlijn wordt 28/00 fluocarbon gebruikt. Tot voor kort werd een speldwarteltje gebruikt voor het verbinden van beide soorten lijnen maar daar is dus woensdagavond verandering in gekomen.

Ik wist al langer van het bestaan van deze allbright knoop af. Met deze knoop kun je een sterke verbinding maken tussen de hoofdlijn van dyneema en de onderlijn van fluocarbon. Toch had ik er niet zo'n vertrouwen in omdat eerdere rechtstreekse verbindingen tussen beide materialen niet echt betrouwbaar bleken te zijn. Verder is het maken van de knoop ook niet echt gemakkelijk.

Na wat oefening echter aan de keukentafel blijkt de knoop en heel sterk maar ook nog eens goed te maken te zijn. Dat moet maar eens in de praktijk getest worden.

Die kans krijg ik woensdagavond. Snel de spullen in de auto en gaan. De knoop verzaakt niet en lijkt na de vistrip nog net zo betrouwbaar te zijn als daarvoor. Met de vangst van 5 baarzen en 4 snoekbaarzen ben ik weer zeer tevreden in die twee uurtjes vistijd.


Één van die vissen blijft mij nog wel een poosje bij. Na een knalharde aanbeet volgt een mooi gevecht met een vis die dicht bij de bodem weet te blijven en keer op keer wat dyneema van de goed afgestelde molen krijgt. Ik vermoed dan ook het met een 70+ snoekbaars van doen te hebben. De verrassing is dan ook groot als een baars aan het oppervlakte komt. Een anabolen baars met een in verhouding erg breed lichaam waarbij de lengte met 38 cm eigenlijk wat tegenvalt. Schitterende vis.

Deze knoop is dus een blijvertje en zal in het vervolg toegepast worden bij het verbinden van de fluocarbon onderlijn aan de dyneema hoofdlijn. Naast een sterke verbinding vormt het ook een nette verbinding waarbij het warteltje niet geregeld hard tegen het topoog komt tijdens het binnendraaien.

zondag 11 september 2011

Sensationele visserij in ons eigen landje.

Nu de vakantie weer voorbij is staat het sportvissen ook weer op een lager pitje. Er zijn de nodige klussen blijven liggen de afgelopen weken en die vragen ook vrije tijd. Het komt jullie niet onbekend voor neem ik aan.
Maar nadat ik zaterdag in de middag ben wakker geworden na een nachtdienst en de rest van de familie andere verplichtingen heeft neem ik mijn kans waar. De bellyboot in de auto en nog even proberen op de stekken die enkele weken geleden zo goed waren.
Aangekomen bij het kanaal blijkt er een ontzettend harde stroming te staan. Zo hard heb ik het hier nog nooit gezien. Stroomopwaarts wordt ingestapt om me vervolgens af te laten zakken naar de eerste stek. Gekkenwerk. Zelfs wanneer ik maximaal peddel lukt het niet om te blijven staan in de stroming. Ook het 10 grams loodje kan geen bodem houden.
Langs de waterkant wordt de situatie eens rustig overzien en de tactiek bekeken voor vandaag. Door langs de oever stroomopwaarts te lopen om me vervolgens naar de rustigere plekken achter peilers te laten afdrijven lukt het me om uit de volle stroming te liggen terwijl toch in de stroomnaad kan worden gevist. Het is oppassen geblazen omdat de peilers verraderlijke stekels hebben die mijn bellyboot zo lek kunnen prikken.

Het is helaas niet te doen vandaag om de kuilen en bulten met steenstort af te vissen omdat deze in de volle stroming liggen. De eerste 4 plekken uit de stroming leveren geen aanbeet op. Zo kan het ook na het succes van eerder. Het is echter 25 graden en met alleen een T-shirt aan is het goed vertoeven in de bellyboot. Geen spijt dus dat ik ben gegaan.
Op de vijfde stek van vandaag gaat het helemaal los. De eerste aanbeet komt na een periode zonder actie altijd weer als een verrassing. Maar de concentratie is weer snel helemaal terug en een fraai aantal baarzen wordt gevangen aan de dropshot. Soms op nog geen meter water. Ook nu weer zwaar gebouwde vissen rond de 30 cm die een geweldig potje weten te knokken op een ultralichte hengel. Sensationele visserij in ons eigen landje.

zaterdag 27 augustus 2011

Een nieuw kanaal.

Een tijdje terug kreeg ik van Rikus de tip om het eens te proberen op een ander kanaal hier in de buurt. Vissend vanuit de boot had hij enkele goeie plekken gevonden die vanuit de bellyboot zeker zo goed zijn te bevissen. Waardevolle informatie en fijn om zulke vismaten te hebben.
Afgelopen week s'morgens één keer gevist en het daar geprobeerd hoewel het andere kanaal op dit moment erg goed is. Maar mijn nieuwsgierigheid wint het deze keer.

In 2,5 uur vistijd werden 3 hotspots bevist en de enige aanbeet werd verzilverd. Wat opviel was dat de bodem lang niet zo hard was als in het andere kanaal en er ook geen kuilen of bulten onder water waren te vinden.

Deze blog is voor mij ook handig om al naslagwerk te gebruiken. Met bovenstaande informatie en de onderstaande foto weet ik direct weer de locatie van de dag.




dinsdag 23 augustus 2011

Dropshot vanuit de bellyboot.

Tijdens de derde week van de vakantie is er geregeld s’morgens vroeg tijd om te gaan vissen. Dat wordt dan gedaan met de bellyboot. Om 6.00 het bed uit en rond 10.00 uur weer thuis waarna gezamenlijk na een maaltijd de spullen weer bij elkaar gepakt worden om weg te gaan met de hele familie. Hierbij zijn we s’avonds laat weer thuis en slapen de kinderen de volgende dag uit. Dat geeft mij weer de kans om s’morgens te gaan vissen.
Er wordt gericht gevist op snoekbaars en baars met de dropshot aan de 3 grams mosquito van CJW. Ik heb veel aandacht besteedt aan het juiste materiaal de afgelopen jaren en dat wordt deze week dik uitbetaald. Met veel aanbeten en een hoog percentage gevangen vissen beleef ik één van de beste weken ooit. De snoekbaarzen meten tussen de 40 en 75 cm waarbij de meeste rond de 55 cm lang zijn. De baarzen zijn allemaal rond de 30 cm.
Een week met een kromme mosquito derhalve. Een snoekbaars in de soms hevige stroming weet een ontzettend sterk potje te knokken onder de hengel waarbij de vis keer op keer weer richting bodem probeert te komen. En laten we de baarzen dan vooral niet vergeten. Wat een geweldige sportvis is dat toch. Jammer dat ik ze hier niet veel groter weet te vangen.
Het kanaal kent een goed bestand aan snoekbaars en baars maar wordt helaas ook veel door anderen bevist waarbij alle gevangen vis wordt meegenomen. Hierdoor probeer ik altijd de vis uit het zicht van de omgeving te drillen en onthaken.
Bij deze wat fotoos.











Het nemen van fotoos vanuit de bellyboot in je eentje is wat problematisch. Vaak dezelfde close ups. Met gestrekte arm lukt het soms om een aardige foto van jezelf met vis te nemen maar vaker mislukt dat volkomen omdat belangrijke aspecten van de vis of visser missen.


zondag 28 november 2010

Vorst.

Vandaag zouden we de uitgestelde poldersnoekdag in Friesland hebben met Flitsendnylon.nl maar halverwege de week werd al wel duidelijk dat dit geen haalbare kaart zou zijn. En inderdaad ligt overal op de poldersloten ijs als ik naar mijn stek voor vandaag rij met een temperatuur van ruim -5.

Eenmaal aangekomen aan het scheepvaartkanaal blijkt deze zoals verwacht nog wel helemaal vrij van ijs te zijn en kan er lekker gevist worden op snoekbaars. Nou ja lekker. De harde wind maakt het ontzettend koud aan vooral de handen. De rest van het lichaam zit goed ingepakt en heeft geen last. De uitrusting is niet veel anders dan de vorige keren.

Het aantal aanbeten helaas wel. In de drie uur dat er gevist werd heb ik zeggen en schrijven 2 keer een aanbeet gehad. Beide raak met als resultaat een snoekbaars van een formaat wat je hier gemiddeld vangt en een knappe baars. Maar het was heerlijk buiten, zeker toen het zonnetje er nog even doorkwam aan het eind van de ochtend. In de schaduw van de vele boten was het gewoon lekker buiten. De vorst lijkt de komende dagen aan te houden. In combinatie met de vele verjaardagen in de familie zal er van het vissen dan ook niet veel meer terecht komen.


zondag 14 november 2010

Met dank aan de Duitsers.

We zouden vandaag met 8 leden van Flitsendnylon de Friese polder ingaan om een poging te doen wat snoek te vangen. De voorspelling van slecht weer heeft ons echter doen besluiten om deze dag te verschuiven naar later. Aangezien de meeste een behoorlijk stuk moeten rijden voor een dag vissen in de stromende regen leek ons dat het beste.

Maar natuurlijk werd er door mij wel gevist. Goed ingepakt nog een aantal uurtjes in de ochtend met de CJW mosquito 0 achter de stekelridders aan geweest en opnieuw niet zonder succes. Heel vervelend was echter wel het enorme aantal Duitsers langs de waterkant. Tegen de mensen persoonlijk heb ik niets. En ik kan er ook nog wel mee leven dat zij de gevangen snoekbaars mee nemen om op te eten ook al gaat dat uiteindelijk ten koste van mijn aantal aanbeten. Heel storend is echter dat er niet gekeken wordt naar minimum maten en de vis niet gedood wordt op de kant door een tik op de kop. De snoekbaarzen liggen nog enkele minuten op de kant te spartelen voor de dood door verstikking optreedt. Walgelijk. En de groepjes vissers zijn niet van het type wat je op hun gedrag kunt aanspreken.

Omdat ik het idee heb dat mijn verrichtingen langs de waterkant nauwlettend in de gaten wordt gehouden door de anderen met de door mij gekozen plekken vis ik niet lekker.

Ik besluit dan ook wat andere plekken te gaan bevissen waar ik normaal gesproken niet vis. Plekken die ik al tijden op het oog heb maar door de goede vangsten van de laatste tijd nog niet bezocht heb.


Iets verderop ligt namelijk een haven waar ik tot voor kort nog geen enkele vis heb kunnen vangen. De haven ligt in directe verbinding met het kanaal waarin anders gevist wordt. De vele boten, waarvan sommige al maanden aan de kade liggen, bieden een donkere schuilplaats voor eventuele snoekbaarzen en zijn daarom interessant. Maar aangekomen op de nieuwe plek blijkt inderdaad mijn vrees te kloppen, de bodem is hier lang niet zo hard als in het kanaal zelf. De eerste steiger wordt zonder resultaat afgevist. Maar halverwege de tweede steiger beukt een snoekbaars me weer helemaal wakker. In de smalle strook tussen steiger en boot staat het lichte hengeltje tijden helemaal krom en heb ik moeite om de lijn vrij te houden van de boot en de palen. Dat lukt echter wonderwel en een dikke zestiger mag worden onthaakt. Shadje op de dropshot weer te water en niet veel later weer hetzelfde tafereel en een zeker zo'n mooie vis komt boven water. Ook deze weer voor in de bek gehaakt. Super. Niet alleen komt mijn totaal vandaag op 8 snoekbaarzen maar ook is er een nieuwe stek gevonden waarbij de vissen allemaal ruimschoots de maat hebben. Prachtige vissen aan een ultralichte hengel.


Het vissen op dergelijke plaatsen tussen boten en steigers wordt maar weinig gedaan. En dat is niet terecht. Juist hier vindt je een hogere dichtheid aan vissen dan elders in de haven. Het is soms een gepriegel om je shadje tussen de touwen, steiger en boot door te krijgen zonder dat je ergens achter blijft haken. Het wordt zeker lastig als een knappe vis het kunstaas heeft gepakt en er tussenuit probeert te knijpen met een kromme hengel als gevolg. Door laag bij de grond te blijven, zittend op de kniëen met de hengel naar beneden gericht, is het echter goed mogelijk om de lijn van alle obstakels vrij te houden. Gebruik echter geen 4/00 of 6/00 dyneema want dan wordt elk foutje afgestraft. Gewoon eens proberen. Succes.

zaterdag 30 oktober 2010

De week door met de dropshot.

Je hebt van die periodes dat er van het vissen maar weinig komt. Andere zaken gaan voor en dat is ook niet erg. Wanneer de gelegenheid zich dan ook eindelijk weer voordoet om te gaan vissen wordt er extra van genoten. Ook ondanks de ziekenhuisopname van mijn vader waardoor ik bij de visstek in de buurt ben als ik op bezoek kom.

Geregeld dus een paar uurtjes tijd om te vissen aan het begin of einde van de dag. De mooiere visuurtjes. Uit notities die ik door de jaren heen gemaakt heb blijkt namelijk dat de betere vangsttijden zich rond de schemering bevinden als er gericht op snoekbaars wordt gevist in deze periode. Met wat kleine aanpassingen kan er ook nog een uurtje meegenomen worden in het donker wat mij ook geen windeieren heeft gelegd.

Gevist werd in een scheepvaartkanaal met een maximale diepte van 6 meter. Omdat de te verwachten vis (snoekbaars en baars) niet echt groot zal zijn en klein kunstaas meer vangt wordt de ultralichte spinhengel gebruikt. Fin S fish 4”shadjes op de dropshothaak worden graag genomen en daarom ook het meest gebruikt.

De techniek is verder simpel. Omdat er vanaf een kade wordt gevist waar ook grote boten kunnen aanleggen kun je de vissen direct onder de voeten verwachten. Het loodje wordt zo licht mogelijk gekozen zodat deze net voldoende gewicht heeft om het kunstaas aan de bodem te houden tijdens het langzaam voorbewegen. Er worden geen wilde bewegingen gemaakt met de hengel. Slechts het aas een twintig centimeter verplaatsen en de lijn even laten slapvallen door de top naar voren te bewegen geeft actie genoeg aan het kunstaas. Tijdens het slapvallen van de lijn zal het shadje langzaam zakken. De periode dat de meeste aanbeten komen. Het shadje bevindt zich 30 centimeter boven het loodje. De kademuren worden langzaam lopend afgevist.

De meeste aanbeten komen hard door via een mooie tik op de top. Na het zetten van de haak sta je dan ook vaak met een kromme hengel. Toch zijn niet alle aanbeten zo hard. Het gebeurd ook geregeld dat je net even meer moeite moet doen om het aas te verplaatsen. Het kan vuil zijn maar ook vis. Ook nu voor de zekerheid de haak zetten.
Hier volgt een kort overzicht van de afgelopen week.

Op de zaterdagnamiddag sta ik na een ziekenhuis bezoek aan het water. Het waait zo verschrikkelijk hard en het regent daarbij ook nog eens flink dat de visspullen niet eens uit de auto worden gehaald.

Op de zondagnamiddag sta ik weer aan hetzelfde water. De omstandigheden zijn een stuk beter en er wordt ontzettend goed gevangen. Ik raak de tel dan ook kwijt en stap om 1930 weer in de auto naar huis. Alleen snoekbaars gevangen.

Op de dinsdagochtend om 0645 weer op dezelfde stek. Het is nog donker en het regent aan één stuk door waarbij de wind ook nog eens krachtig is. De momenten waarop je twijfelt waarom je niet in bed ligt en zonodig achter de snoekbaars aan moet. Ik wordt echter beloond met een geweldige hoeveelheid aanbeten en snoekbaarzen.

Op de woensdagochtend wordt mijn vader ontslagen uit het ziekenhuis en ga ik hem ophalen. Voor die tijd kan nog gevist worden en dat wordt ook gedaan. Na de geweldige vangsten van de voorgaande keren zijn de verwachtingen nu ook hoog gespannen. Te hoog zoals blijkt want de buit bestaat “slechts” uit 7 snoekbaarzen. Rupsje nooitgenoeg. Waar zijn de dagen dat ik voor een dergelijk aantal direct zou tekenen. Goed vangen went snel en verveelt niet gauw.

Na het werk op de zaterdagmiddag nog even op bezoek geweest en daarna tot 1900 uur gevist. Ook nu met daglicht liggen de snoekbaarzen erg verspreid en zijn ze maar moeilijk tot een aanbeet te verleiden. Ook nu weer komen ze rond de schemering los en worden de nodige vissen gevangen waar eerder niets te vangen was. Met 14 snoekbaarzen en een beste baars sluit ik deze dropshotweek af.




Fotoos maken op dergelijke locaties is lastig wanneer alleen wordt gevist. Overal ijzer, steen en andere scherpe en harde voorwerpen. Het is dan ook een kwestie van de vis boven het water onthaken en direct terugzetten. In deze week zijn veel snoekbaarzen gevangen aan de dropshot en daarbij was er niet één met een diep zittende haak. Alles netjes in de lip gehaakt waardoor een tangetje vaak niet eens nodig was. Van één vis heb ik de moeite genomen een statiefoto te maken. Vis in het schepnet wat boven het water hangt door op de steel te gaan zitten. Camera op het statief bevestigen en instellen op de timerfunktie. Vis uit het schepnet halen en wat fotoos maken om hem vervolgens (net als alle andere vissen) terug te zetten. Op deze manier is de vis niet in contact geweest met de harde voorwerpen om mij heen en kan deze weer onbeschadigd terug worden gezet.

Geef ook het vissen met de dropshot eens een goede kans en misschien heb je er een leuke visserij bij.



Zoals je ziet heb je maar weinig materiaal nodig voor deze visserij. Lichte spinhengel of verticaalhengel. Zelfs een wincle picker is te gebruiken. Molentje met dyneema en enkele dropshotlijntjes en loodjes. Shadjes tot 10 cm waarbij de Fin S fish dus heel goed bevalt. Een schepnet met lange steel en een onthaaktang maken de uitrusting compleet.

zondag 10 oktober 2010

Weer scoort de dropshot.

Ook vandaag na werktijd nog een paar uurtjes gevist met de dropshot montage op de CJW mosquito 0. Het was niet wild maar toch werden wel weer de nodige vissen gevangen.
Mijn aaspresentatie is erop gericht om het shadje zo gewichtsloos mogelijk te presenteren. Dat houdt in: het gebruiken van een zo licht mogelijk loodje onderaan de lijn om vissen die aanbijten bij een strakke lijn zo weinig mogelijk weerstand te geven. De meeste vissen worden echter gehaakt als de spanning even van de lijn wordt gehaald wanneer de hengel iets naar het aas toe wordt bewogen. Het shadje zakt naar de bodem of fladdert er net boven en de vis hapt toe.
Ik heb slechts zelden een misser of losser en meer dan 95 % van de gehaakte vissen zit met de enkele haak voor in de bek gehaakt waardoor het onthaken een peuleschil is. Ook vissen die slechts 3 keer langer zijn dan het shadje worden zo gehaakt.

Ik kan het vissen met de dropshot iedere kunstaasvisser op snoekbaars en baars aanraden om deze manier een serieuze kans te geven.


dinsdag 5 oktober 2010

Roze scoort.

Vanmiddag weer eens gevist met de lichtste spinhengel en bijbehorend kunstaas op snoekbaars. Geconcentreerd worden de peilers en kanten afgevist met de 3,5 inch saltshaker. Als de ene kleur na een half uurtje nog geen aanbeet heeft opgeleverd gaat een andere kleur aan de speld. Na een half uur hetzelfde verhaal en weer een andere kleur maar na anderhalf uur nog geen aanbeet.
Als ik in de buurt kom van een plek waar kabels van de PTT en EGD over de bodem van het kanaal lopen is het niet verstandig om hier te verticalen. Het betekend geheid het verspelen van het kunstaas als het wel geprobeerd wordt. De shad wordt dan ook vervangen door een dropshot montage.
Mooi roze gekleurd FinSfish shadje eraan die ik nog niet zo lang geleden heb gekocht bij Lunkercity.nl Het loodje van 5 gram voel ik over de bodem glijden terwijl het daarbij geregeld net niet vast loopt. Dan de eerste harde tik en direct een kromme hengel als ik de haak zet. Na een dikke minuut van lijn nemen en geven komt de eerste knappe snoekbaars boven die kan worden geschept in het landingsnet met lange steel wat hier wel nodig is.
Om een lang verhaal kort te maken volgen er nog 5 snoekbaarzen het voorbeeld van de eerste vis. De kleinste zal 30 cm geweest zijn maar zijn aanbeet is er niet minder mooi om. In een uur nog 6 vissen vangen is helemaal top. En het enkele haakje zit bij alle vissen voor in de bek waardoor het onthaken met de handen gedaan kan worden.


zondag 12 september 2010

12 september Succesvol dropshotten vanuit de bellyboot.

Als ik om 15 uur wakker ben na de nachtdienst kan er worden gevist omdat de rest van de familie op verjaardagsvisite is. Gefeliciteerd tante Elly. Gisteren had ik het plan al opgevat om dat vanuit de bellyboot te doen op een heldere plas in de buurt met oppervlakte kunstaas. Het regent echter pijpenstelen en dat zijn voor deze visserij niet de ideale omstandigheden.
Verticalen dan maar met de CJW mosquito 0 met een lengte van 170 cm. Daarop een Shimano 1000 Twinpower PGS voorzien van 10/00 dyneema, de Power Pro van Spro. De V staart shadjes komen van Lunkercity en heten Finn S fish 4". De shadjes zijn ook van Lunkercity en heten saltshaker 3,5". Dropshotten wordt het meest gedaan met de genoemde Finn S fish. Deze keer even duidelijk het materiaal genoemd omdat daar geregeld een vraag over komt via de email. Met deze combinatie is iedere roofvis een plezier om te vangen en het vist ook nog eens uiterst scherp.
Als ik naar het water rij met de auto zie ik al van ver de donker grijze wolken boven de visplek hangen. En het begint inderdaad steeds harder te regenen bij elke kilometer die ik dichterbij kom. Het regent zo hard dat ik de eerste 5 minuten in de auto zitten blijf om niet direct tot op het bot nat te worden. En ik heb mijn neopreenpak al aan.
Met een lichte miezerregen verlaat ik de auto en stap in de bellyboot die al opgeblazen achterin ligt. Flippers aan en instappen. Binnen 3 minuten is dit tafereel gebeurd. Super.
Gekozen is voor een brug in een breed kanaal met de nodige dukdalven en peilers. Een prachtige stek voor het vissen op snoekbaars die mij ook nog eens een schuilplaats geeft wanneer het weer hard regent. En dat is geregeld het geval. Op zo'n moment wordt er met de dropshot werpend gevist waarbij de boot onder de brug blijft liggen. Een techniek die vandaag veel vis oplevert. Op één stek heb ik last van veel lossers. Tik op de hengel, even vis voelen en dan er weer af. Waarschijnlijk baars die of klein van formaat is of niet echt actief. De dropshot wordt verwisseld voor een saltshaker op een 5 grams jigkop en die stek wordt verticaal afgevist. Met wat snellere bewegingen dan normaal haak ik baars na baars variërend in grote tussen de 20 en 45 cm. Baarzen boven de 40 cm zijn een sensatie aan dergelijke lichte hengels en maken je al gauw tot een verticaaljunkie.



Naast de baarzen wordt ook nog hele kleine snoekbaars (rond de 25 cm) gevangen en een mooie snoek tussen de 70 en 80 cm gehaakt die het nodige spektakel geeft onder de brug en met een fraaie sprong los weet te komen door met zijn vele scherpe tandjes de lijn kapot te bijten.
Ik heb inderdaad een paar prachtige visuurtjes gehad vanuit de bellyboot. Verslavend mooi. En zonder verdere verplichtingen zou deze visserij de komende week ook zeker nog eens gedaan worden maar de realiteit is anders en staan er andere zaken op de agenda.
Er wordt mij wel eens gevraagd of een bellyboot (of misschien beter gezegd de in het water hangende benen voorzien van duikvliezen) de aanwezige vis niet verstoren en ik kan daar moeilijk antwoord op geven. Waarschijnlijk zal de vis een bellyboot niet zien als mogelijk gevaar en linken aan het stukje kunstaas wat over de bodem huppelt. Het overige waterleven accepteert mij wel heel snel gezien de vele watervogels die vlak langs de boot zwemmen. Zelfs zo dichtbij dat een fuut vlak onder mijn billen door het water schiet op zoek naar voedsel. Dat mag wel wat minder de volgende keer want het kontje klopt 180 in zo'n geval.



woensdag 25 augustus 2010

Weinig stroming is weinig vis.

Eigenlijk moet de titel weinig stroming is weinig aanbeten zijn maar weinig vis is dan wel het gevolg. Vanmorgen werd namelijk gevist vanuit de bellyboot op een kanaal bij mij in de buurt onder de aanwezige bruggen. Vanuit de boot nauwelijks te bevissen omdat ze niet al te hoog zijn. Er is gevist met een dropshot montage en de tacklebox uit het vorige bericht heeft dan ook direct zijn nut kunnen bewijzen.

Het kanaal heeft onder meer als functie het afvoeren van overtollig water richting zee en een grote sluis op vele kilometers afstand zorgt daar dan ook geregeld voor. Staat die (gedeeltelijk) open dan vangt een ieder goed. Niet alleen baars en snoekbaars waar ik het op voorzien heb maar voor de feedervissers gaat dit verhaal ook op.

Vandaag dus geen stroming wat de bellyboot wel zo precies te besturen maakt. Elk paaltje en gaatje kan dan ook uitgevist worden op zoek naar roofvis. En die wordt ook wel gevonden en gevangen maar niet van het formaat wat ik in gedachten had. De visserij op zich was er niet minder mooi om en het was weer heerlijk om op het water geweest te zijn.

maandag 23 augustus 2010

Dropshot tacklebox.

Zoals beloofd bij deze mijn tacklebox voor het vissen met de dropshot montage op baars en snoekbaaars. Alles overzichtelijk in één box. Heel gemakkelijk om mee te nemen en simpel de montage te veranderen bij verlies of het proberen van iets anders.




De onderlijntjes zijn gewikkeld rond een stuk foam waarbij de lusjes aan weerszijden mbv een punaise zijn vastgeprikt. De V staartjes liggen gestrekt in een vak. Zorg dat de verschillende kleuren elkaar niet raken. De kleuren zullen anders elkaar vervuilen. Daarom heb ik zakjes gebruikt. Zo kun je meerdere kleuren in één vakje houden. Linksonder de spelden en de langwerpige loodjes. In de kleine vakjes onder zitten schoepstaartshadjes speciaal voor de baars. Als de baarzen actief zijn gaan ze hier helemaal voor.

zaterdag 27 maart 2010

Met de dropshot op de baars.

We hebben net een aantal heerlijke lentedagen achter de rug met temperaturen rond de 20 graden. Helaas geen tijd gehad om te vissen maar een tweetal penhengels zijn inmiddels wel klaar gemaakt.
Als ik vrijdag eindelijk tijd heb om wel te gaan regent het continu en is de temperatuur gezakt naar 13 graden. Het penvissen moet nog maar een dag wachten en de baarzen komen nogmaals aan de beurt als het aan mij ligt.
Vandaag wordt gevist met een dropshot montage wat een hele goede manier is om veel baarzen te vangen als je ze eenmaal hebt gevonden. Een voordeel tov het verticalen is namelijk dat het kunstaas constant op de juiste hoogte kan worden gepresenteerd en dat ook nog eens gewichtsloos als de juiste techniek wordt toegepast. Hierdoor wordt het shadje moeiteloos naar binnen gezogen en komen missers nauwelijks voor. Bij deze een foto van de kleinste baars die gevangen werd met de haak heel mooi voor in de bek. Ook zo'n voordeel van het vissen met de dropshot. Diep gehaakte vissen komen slechts bij hele hoge uitzondering voor waardoor het onthaken een peuleschil wordt.