Posts tonen met het label plugvissen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label plugvissen. Alle posts tonen

vrijdag 18 februari 2011

Snoek vangen met de Lucky Craft Pointer sp.

Het vriest 2 graden als ik de kinderen naar school breng en later doorrij naar het viswater. De wind maakt het guur en koud.
Ik verwacht dat de snoek nog weinig interesse zal tonen voor het kunstaas en pak daarom eerst een ultralichte hengel om met 5 cm lange Profiblinker shadjes op een 3 grams loodkop een brug af te vissen. De brug ligt niet in de volle wind waardoor het lichte loodkopje precies een juiste verhouding geeft waardoor het shadje uiterst langzaam maar wel gecontroleerd naar beneden zakt. Het is even zoeken naar de juiste plek en diepte maar heb je de baarzen eenmaal gevonden dan vang je ook meerdere vissen achter elkaar. Vissen rond de 25-30 cm die prachtige sport geven aan de lichte hengel.
Na een uurtje en vele baarzen later gaat de lichte spinhengel weer terug in de auto en wordt de 250 cm lange CJW tiengrammer gepakt. Omdat er reeds een uurtje is gevist weet ik aardig goed hoe de omstandigheden zijn en uit ervaring weet ik de diepte van het water waarin ik vissen wil. Er gaat slechts één plug mee en dat is de Lucky Craft pointer sp. De resterende tijd wordt hiermee gevist. Het is een type plug die mij wel ligt omdat er actief mee gevist moet worden. Niet rustig binnenhalen in één tempo maar geregeld versnellen of helemaal stil laten vallen. Zo nu en dan een tik met de hengel geven laat het plugje mooi kantelen. De toevoeging van sp aan het type pointer houdt in dat we hier te maken hebben met een suspenderend plugje. Hij blijft dus hangen in het water wannneer er niet wordt binnengevist. Door het gewicht van het titanium spinstangetje zinkt het plugje echter heel langzaam en dat is precies zoals ik het graag zie. Met 6 snoeken in de resterende anderhalf uur ben ik uitermate tevreden waarbij de twee grootste net boven de 80 cm groot zijn. Helemaal super.



De foto is gemaakt met de camera tussen het gras. Daarom niet helemaal gelukt.

Het dragen van rubberen lieslaarzen in de polder bevalt mij heel goed. Je kunt bijna overal met een gerust hart het water instappen zonder natte voeten te krijgen waardoor het landen van de vis een peuleschil wordt. Ook op de kant kun je gewoon op je kniëen gaan liggen in het vaak natte gras zonder een vieze broek te krijgen. Een nadeel bij dit weer is dat je voeten aanvoelen als ijsklompjes omdat enige isolatie totaal afwezig is bij deze laarzen.

zaterdag 12 februari 2011

Snoeken op een diepe heldere zandafgraving.

Al een tijdje heb ik een heldere plas op het oog die is ontstaan na een zandafgraving om gericht op grote snoek te vissen. Vorig jaar met de bellyboot al eens de plas bevist waarbij vooral de diepte en bodemgesteldheid in de gaten werden gehouden. Helaas gaat het hier om een vlakke bak water met overal een zandbodem. De diepte varieert tussen de 4 en 5 meter. Deze plas heb ik ook op het oog om later dit jaar er gericht op grote zeelt te vissen.


Uit mijn ervaring blijkt dat dergelijk water de beste snoekvangsten oplevert met aasvissen. De bedoeling vandaag is echter om met kunstaas wat te vangen vanaf de kant. Zinkend kunstaas is dan favoriet waarbij je ook nog eens de diepte kunt nalopen door het kunstaas tijdens het zakken naar beneden te tellen. Een worp tot de bodem wordt gevolgd door een worp op half water te starten. Zo vis je redelijk secuur het water af waarbij tussen de worpen steeds een afstand zit van ongeveer 3 meter. Kunstaas wat geschikt is voor deze visserij zijn shads, zinkende ratelpluggen en spinnerbaits. Omdat naar mijn mening de snoek afgeschrikt kan worden door een glinsterende spinstang in dit heldere water wordt deze vervangen door een stuk dik fluocarbon van Sufix.


Een zinkende ratelplug van Spro met een gewicht van 59 gram wordt gevist op een 2.70 lange CJW plughengel voorzien van een Shimano Calcutta reel. Zelfs op 30 meter afstand is de harde ratel tijdens het binnenvissen nog te horen. Eén van de charme's van dit kunstaas is dat je een aanbeet soms kunt horen. Na 1,5 uur vissen heb ik slechts één aanbeet gehad wat een klein snoekje oplevert. Deze plek krijgt na afloop nog wat extra aandacht met verschillende stukken kunstaas maar levert verder geen extra vis op. Mijn eerste indruk van de plas blijkt echter heel aardig te kloppen want er worden ook vandaag geen afwijkende structuren onder water gevonden.

Ik besluit de rest van de ochtend verder te vissen in aangrenzend water. Hierbij wordt gebruik gemaakt van een groengele bellyturiersbait. Een stuk kunstaas wat ik speciaal gemaakt heb een aantal jaren geleden voor het vissen op diep water. Door zijn brede silhouet valt hij goed op voor dieper gelegen snoeken. In die tijd waren dergelijke stukken kunstaas nog niet op de markt. Nu heeft elke leverancier van kunstaas wel zulke stukken rubber in de collectie. Ondanks dat de omstandigheden verre van ideaal zijn voor het snoeken tonen toch de nodige eendbekken interesse in het kunstaas. De meeste komen echter niet verder dan het volgen van het aas of het langszij zwemmen. Wel een mooi gezicht. Paaigedrag? Twee snoekjes zetten de tanden in de bellyturiersbait en moeten onthaakt worden.