Geen vetpot vanuit de bellyboot.

Op de zaterdagmiddag is een onverwachte mogelijkheid om met de bellyboot op pad te gaan achter de snoekbaarzen en baarzen aan met de korte driegrammer. Spulletjes voor het dropshotten en wat jigkopjes met shadjes mee en gaan. Er wordt veel regen voorspeld dus een regenjas gaat over de trui aan en op mijn hoofd een cowboyhoed waardoor er geen regen langs mijn hoofd onder mijn jas kan sijpelen. Uiteindelijk vallen de omstandigheden genoeg mee.

De omstandigheden zijn ronduit slecht te noemen. Er staat geen stroming wat in dit kanaal inhoudt dat de vis ook niet actief is. Dat blijkt na een paar uurtjes vissen ook wel als de vangst uit slechts 3 baarzen rond de 30 cm bestaat. Volgende keer beter.

Nog een leuk gesprek met Sjors gehad over oa het roofvissen bij ons in de buurt. Waarschijnlijk eens samen de rovers het leven zuur maken binnenkort.

In alle vroegte.

Het is nog donker als ik in mijn bellyboot op het water aanwezig ben zaterdagochtend. Nergens auto's of bootjes te zien die het ook op de snoekbaars en baars hebben voorzien. Mijn verwachting is dat dat snel anders zal worden met de voorspelling van een mooie dag door het KNMI.
Weer een paar mooie snoekbaarzen gevangen in de 60 cm en twee baarzen net in de 30 cm. Maar in het weekend zal ik hier niet meer terugkomen. Om 0800 uur tel ik 5 bootjes met 11 roofvissers en vanaf de kant zijn ook nog 6 mensen actief. Tijd om weer voldaan naar huis te gaan waar andere verplichtingen wachten.

Een grote beurt voor de bellyboot.

De laatste weken is de bellyboot intensief gebruikt. En ook nog eens op een redelijk ruige manier. Ga maar na, in en uit de auto. In en uit het water waarbij over grote keien moet worden ingestapt. En in het water de nodige dukdalven en brugpeilers allemaal met scherpe uitsteeksels.
Ik heb dan ook de gewoonte dat al het gebruikte materiaal na een visdag de nodige aandacht krijgt. Kunstaas wordt opgehangen en blijft niet in de tackleboxen zitten. De bellyboot in dit geval wordt te drogen gezet en een beetje lucht laat ik ontsnappen waardoor de grootste druk van de naden gehaald wordt. Tijdens dit klusje ontdek ik een aantal onvolkomenheden die verholpen moeten worden voor de volgende vistrip.

De naad van het handvat op de rug is losgesprongen wat op zich niet zo ernstig is. Wel erger is het gescheurde nylon aan de binnenkant van de boot waardoor het wit van het drijflichaam is te zien. De oorzaak is het loskomen van de naad waarmee het zitje aan de buitenband is bevestigd. Hierdoor komt mijn lichaamsgewicht gedeeltelijk op het nylon te staan wat dat duidelijk niet aan kan.


De drijflichamen zijn verwijderd en de herstelwerkzaamheden kunnen beginnen. De naad op de rug waarmee het handvat is bevestigd was redelijk gemakkelijk met een matrassteek te repareren.
Het gescheurde nylon werd netjes tegen elkaar aan gelegd en vervolgens met ducktape geplakt. Daarna werd de naad met daarbij de bevestiging van het zitje hersteld met een stiksteek door gebruik te maken van 0.30 dyneema. Omdat ik toch bezig was direct ook maar de 3 andere bevestigingpunten sterker gemaakt.

Ik ben heel blij met het resultaat. Voor de zekerheid is de buitenkant ook nog met een stuk tear-aid afgeplakt. Zo hoop ik nog jaren vooruit te kunnen met mijn "original U-boat" van Creek Company. Een bootje wat mij al jaren de nodige leuke visdagen heeft opgeleverd.








Met dank aan Carla die me opgang heeft geholpen.

Sensationele visserij in ons eigen landje.

Nu de vakantie weer voorbij is staat het sportvissen ook weer op een lager pitje. Er zijn de nodige klussen blijven liggen de afgelopen weken en die vragen ook vrije tijd. Het komt jullie niet onbekend voor neem ik aan.
Maar nadat ik zaterdag in de middag ben wakker geworden na een nachtdienst en de rest van de familie andere verplichtingen heeft neem ik mijn kans waar. De bellyboot in de auto en nog even proberen op de stekken die enkele weken geleden zo goed waren.
Aangekomen bij het kanaal blijkt er een ontzettend harde stroming te staan. Zo hard heb ik het hier nog nooit gezien. Stroomopwaarts wordt ingestapt om me vervolgens af te laten zakken naar de eerste stek. Gekkenwerk. Zelfs wanneer ik maximaal peddel lukt het niet om te blijven staan in de stroming. Ook het 10 grams loodje kan geen bodem houden.
Langs de waterkant wordt de situatie eens rustig overzien en de tactiek bekeken voor vandaag. Door langs de oever stroomopwaarts te lopen om me vervolgens naar de rustigere plekken achter peilers te laten afdrijven lukt het me om uit de volle stroming te liggen terwijl toch in de stroomnaad kan worden gevist. Het is oppassen geblazen omdat de peilers verraderlijke stekels hebben die mijn bellyboot zo lek kunnen prikken.

Het is helaas niet te doen vandaag om de kuilen en bulten met steenstort af te vissen omdat deze in de volle stroming liggen. De eerste 4 plekken uit de stroming leveren geen aanbeet op. Zo kan het ook na het succes van eerder. Het is echter 25 graden en met alleen een T-shirt aan is het goed vertoeven in de bellyboot. Geen spijt dus dat ik ben gegaan.
Op de vijfde stek van vandaag gaat het helemaal los. De eerste aanbeet komt na een periode zonder actie altijd weer als een verrassing. Maar de concentratie is weer snel helemaal terug en een fraai aantal baarzen wordt gevangen aan de dropshot. Soms op nog geen meter water. Ook nu weer zwaar gebouwde vissen rond de 30 cm die een geweldig potje weten te knokken op een ultralichte hengel. Sensationele visserij in ons eigen landje.

Een nieuw kanaal.

Een tijdje terug kreeg ik van Rikus de tip om het eens te proberen op een ander kanaal hier in de buurt. Vissend vanuit de boot had hij enkele goeie plekken gevonden die vanuit de bellyboot zeker zo goed zijn te bevissen. Waardevolle informatie en fijn om zulke vismaten te hebben.
Afgelopen week s'morgens één keer gevist en het daar geprobeerd hoewel het andere kanaal op dit moment erg goed is. Maar mijn nieuwsgierigheid wint het deze keer.

In 2,5 uur vistijd werden 3 hotspots bevist en de enige aanbeet werd verzilverd. Wat opviel was dat de bodem lang niet zo hard was als in het andere kanaal en er ook geen kuilen of bulten onder water waren te vinden.

Deze blog is voor mij ook handig om al naslagwerk te gebruiken. Met bovenstaande informatie en de onderstaande foto weet ik direct weer de locatie van de dag.

Dropshot vanuit de bellyboot.

Tijdens de derde week van de vakantie is er geregeld s’morgens vroeg tijd om te gaan vissen. Dat wordt dan gedaan met de bellyboot. Om 6.00 het bed uit en rond 10.00 uur weer thuis waarna gezamenlijk na een maaltijd de spullen weer bij elkaar gepakt worden om weg te gaan met de hele familie. Hierbij zijn we s’avonds laat weer thuis en slapen de kinderen de volgende dag uit. Dat geeft mij weer de kans om s’morgens te gaan vissen.
Er wordt gericht gevist op snoekbaars en baars met de dropshot aan de 3 grams mosquito van CJW. Ik heb veel aandacht besteedt aan het juiste materiaal de afgelopen jaren en dat wordt deze week dik uitbetaald. Met veel aanbeten en een hoog percentage gevangen vissen beleef ik één van de beste weken ooit. De snoekbaarzen meten tussen de 40 en 75 cm waarbij de meeste rond de 55 cm lang zijn. De baarzen zijn allemaal rond de 30 cm.
Een week met een kromme mosquito derhalve. Een snoekbaars in de soms hevige stroming weet een ontzettend sterk potje te knokken onder de hengel waarbij de vis keer op keer weer richting bodem probeert te komen. En laten we de baarzen dan vooral niet vergeten. Wat een geweldige sportvis is dat toch. Jammer dat ik ze hier niet veel groter weet te vangen.
Het kanaal kent een goed bestand aan snoekbaars en baars maar wordt helaas ook veel door anderen bevist waarbij alle gevangen vis wordt meegenomen. Hierdoor probeer ik altijd de vis uit het zicht van de omgeving te drillen en onthaken.
Bij deze wat fotoos.











Het nemen van fotoos vanuit de bellyboot in je eentje is wat problematisch. Vaak dezelfde close ups. Met gestrekte arm lukt het soms om een aardige foto van jezelf met vis te nemen maar vaker mislukt dat volkomen omdat belangrijke aspecten van de vis of visser missen.

Uit de oude doos......

Van het vissen komt maar bar weinig. Dan maar even een verhaaltje uit de oude doos waarbij er gevist werd vanuit de bellyboot, één van mijn favoriete manieren van vissen.

Na een nachtdienst wordt er op een mooie plas in het noorden van het land gevist vanuit de bellyboot die al opgepompt in de auto ligt te wachten op de avonturen die komen gaan. Samen met de duikvinnen, waadpak en hengelgerei gaat dat uitstekend in een middenklasse auto met achterklep. Om 7 uur vrij en reeds om half acht in de bellyboot op het water. Dat is een heel groot voordeel van deze manier van vissen. Het in en uitstappen is in 5 minuten gebeurd. Ideaal voor een paar uurtjes vissen.

Het wordt een mooie dag volgens het KNMI met een middagtemperatuur van 23 graden. Ik heb helaas pech dat een groot gedeelte van de oever bezet wordt door witvissers. Ook het geplande traject kan niet bevist worden door de vele lijnen van feederhengels. Dan maar de plas op en zoeken naar interessante taluds. Dat valt echter zonder dieptemeter nog niet mee. Omdat het maar voor een paar uurtjes zou zijn is deze thuis gelaten. Op deze plas is een dergelijk apparaat echter wel noodzakelijk om goed de juiste diepte te kunnen houden.

Na 3 kwartier te hebben gevist met een kippershad van Rozemeijer wordt er een shad aangedaan van SPRO gemonteerd op een 14 grams jigkop. Deze geeft bij een geringe snelheid al een mooie beweging van de staart. Prima dus voor de bellyboot. Ook de snoekbaarzen weten dit te waarderen door de shad binnen 5 minuten voor de eerste keer te pakken. Een mooie vis van rond de 55 cm is het resultaat. De shad zit voor in de bek waardoor de vis niet eens het water uit hoeft om onthaakt te worden. Tijdens de aanbeet is er direct een boeitje overboord gegooid om de plek weer te vinden. Deze ligt tijdens het verticalen al klaar op mijn tafeltje van de bellyboot. Omdat ik afgedreven ben wordt er terug richting boeitje gepeddeld. Shadje laten zakken en direct een harde aanbeet, deze voelt beter. De snoekbaars is 68 cm en wordt gefotografeerd. Nog een keer terug en hetzelfde ritueel vindt weer plaats. Na een kwartier jojo-en volgt de derde snoekbaars. Weer tussen de 55 en 60 centimeter. Op de weg terug naar de auto krijg ik geen aanbeten meer. Je zult mij niet horen klagen.

Ik kan dan ook een ieder aanbevelen om het verticalen vanuit een bellyboot eens te gaan proberen. Je zit middenin de actie en kunt een stek fantastisch uitkammen. Door de lage positie beleef je alles veel intenser en kun je de vissen uitstekend pakken en terugzetten. Al krijg je wel als dank vaak een nat pak van de weg spurtende snoekbaars.

Toetje.

Geheel overwachts lukt het om op de laatste dag van dit roofvisseizoen nog even de bellyboot te pakken om te gaan verticalen op snoekbaars. Eigenlijk mijn favoriete manier van vissen zeker in combinatie met een lichte korte spinhengel.
Afgelopen weekend met Rikus vanuit de boot wou het maar niet lukken een aanbeet te forceren. De omstandigheden zijn vandaag echter heel anders. Met een harde wind en regen is het guur op het water. Een truitje extra had geen kwaad gekund.
Voor de rest geen reden tot klagen gehad. Harde tikken op de hengel van aanbijtende snoekbaarzen en vervolgens een kromme hengel houden mij warm. Allemaal vissen ruim aan de maat waarvan de meeste tussen de 60 en 70 cm zijn. Prachtig.
De komende maanden weer achter andere vissoorten aan. En wat nieuwe visserijen proberen. Kortom weer teveel wensen maar ik hou jullie op de hoogte.

12 september Succesvol dropshotten vanuit de bellyboot.

Als ik om 15 uur wakker ben na de nachtdienst kan er worden gevist omdat de rest van de familie op verjaardagsvisite is. Gefeliciteerd tante Elly. Gisteren had ik het plan al opgevat om dat vanuit de bellyboot te doen op een heldere plas in de buurt met oppervlakte kunstaas. Het regent echter pijpenstelen en dat zijn voor deze visserij niet de ideale omstandigheden.
Verticalen dan maar met de CJW mosquito 0 met een lengte van 170 cm. Daarop een Shimano 1000 Twinpower PGS voorzien van 10/00 dyneema, de Power Pro van Spro. De V staart shadjes komen van Lunkercity en heten Finn S fish 4". De shadjes zijn ook van Lunkercity en heten saltshaker 3,5". Dropshotten wordt het meest gedaan met de genoemde Finn S fish. Deze keer even duidelijk het materiaal genoemd omdat daar geregeld een vraag over komt via de email. Met deze combinatie is iedere roofvis een plezier om te vangen en het vist ook nog eens uiterst scherp.
Als ik naar het water rij met de auto zie ik al van ver de donker grijze wolken boven de visplek hangen. En het begint inderdaad steeds harder te regenen bij elke kilometer die ik dichterbij kom. Het regent zo hard dat ik de eerste 5 minuten in de auto zitten blijf om niet direct tot op het bot nat te worden. En ik heb mijn neopreenpak al aan.
Met een lichte miezerregen verlaat ik de auto en stap in de bellyboot die al opgeblazen achterin ligt. Flippers aan en instappen. Binnen 3 minuten is dit tafereel gebeurd. Super.
Gekozen is voor een brug in een breed kanaal met de nodige dukdalven en peilers. Een prachtige stek voor het vissen op snoekbaars die mij ook nog eens een schuilplaats geeft wanneer het weer hard regent. En dat is geregeld het geval. Op zo'n moment wordt er met de dropshot werpend gevist waarbij de boot onder de brug blijft liggen. Een techniek die vandaag veel vis oplevert. Op één stek heb ik last van veel lossers. Tik op de hengel, even vis voelen en dan er weer af. Waarschijnlijk baars die of klein van formaat is of niet echt actief. De dropshot wordt verwisseld voor een saltshaker op een 5 grams jigkop en die stek wordt verticaal afgevist. Met wat snellere bewegingen dan normaal haak ik baars na baars variërend in grote tussen de 20 en 45 cm. Baarzen boven de 40 cm zijn een sensatie aan dergelijke lichte hengels en maken je al gauw tot een verticaaljunkie.



Naast de baarzen wordt ook nog hele kleine snoekbaars (rond de 25 cm) gevangen en een mooie snoek tussen de 70 en 80 cm gehaakt die het nodige spektakel geeft onder de brug en met een fraaie sprong los weet te komen door met zijn vele scherpe tandjes de lijn kapot te bijten.
Ik heb inderdaad een paar prachtige visuurtjes gehad vanuit de bellyboot. Verslavend mooi. En zonder verdere verplichtingen zou deze visserij de komende week ook zeker nog eens gedaan worden maar de realiteit is anders en staan er andere zaken op de agenda.
Er wordt mij wel eens gevraagd of een bellyboot (of misschien beter gezegd de in het water hangende benen voorzien van duikvliezen) de aanwezige vis niet verstoren en ik kan daar moeilijk antwoord op geven. Waarschijnlijk zal de vis een bellyboot niet zien als mogelijk gevaar en linken aan het stukje kunstaas wat over de bodem huppelt. Het overige waterleven accepteert mij wel heel snel gezien de vele watervogels die vlak langs de boot zwemmen. Zelfs zo dichtbij dat een fuut vlak onder mijn billen door het water schiet op zoek naar voedsel. Dat mag wel wat minder de volgende keer want het kontje klopt 180 in zo'n geval.

Weinig stroming is weinig vis.

Eigenlijk moet de titel weinig stroming is weinig aanbeten zijn maar weinig vis is dan wel het gevolg. Vanmorgen werd namelijk gevist vanuit de bellyboot op een kanaal bij mij in de buurt onder de aanwezige bruggen. Vanuit de boot nauwelijks te bevissen omdat ze niet al te hoog zijn. Er is gevist met een dropshot montage en de tacklebox uit het vorige bericht heeft dan ook direct zijn nut kunnen bewijzen.

Het kanaal heeft onder meer als functie het afvoeren van overtollig water richting zee en een grote sluis op vele kilometers afstand zorgt daar dan ook geregeld voor. Staat die (gedeeltelijk) open dan vangt een ieder goed. Niet alleen baars en snoekbaars waar ik het op voorzien heb maar voor de feedervissers gaat dit verhaal ook op.

Vandaag dus geen stroming wat de bellyboot wel zo precies te besturen maakt. Elk paaltje en gaatje kan dan ook uitgevist worden op zoek naar roofvis. En die wordt ook wel gevonden en gevangen maar niet van het formaat wat ik in gedachten had. De visserij op zich was er niet minder mooi om en het was weer heerlijk om op het water geweest te zijn.

In vol ornaat met de bellyboot op stap.

Als ik vis vanuit de bellyboot gebeurd dat vaak met een minimum aan materiaal. Alleen het noodzakelijke gaat mee en er wordt vaak met slechts één handhengel gevist. Vandaag wordt er voor het eerst gevist op een voor mij nieuw water. Om zo snel mogelijk een indruk te krijgen van het water wordt er op twee manieren gevist en gaat de dieptemeter ook mee. De plas heeft een diepte tussen de 0,8 en 1,5 meter en is kraakhelder. Het bestand aan vis bestaat uit voornamelijk baars en snoek waarvan de laatste tot ongeveer 80 cm groot is. Ideaal dus om licht te vissen. Als handhengel wordt dan ook een 3 grams spinhengel gebruikt en in de steun staat een 10 grams spinhengel voorzien van een dropshot montage of een jigkop voorzien van V staart shad.

De ruimte in een bellyboot is beperkt en je moet dan ook goed nadenken waar alles komt te liggen. In mijn tas op de linkerdrijver zit al het kunstaas en op de drijver zelf de hengelsteun. In de tas op de rechterdrijver zit de accu voor de dieptemeter en het onthaakgereedschap. De dieptemeter zelf is ook op de rechterdrijver gemonteerd. Zo hou je ruimte genoeg over om te vissen en een vis te onthaken.




Omdat er slechts een paar uurtjes gevist zal worden in de ochtend en het water redelijk groot is is het kiezen van een gebied voor de visdag belangrijk. Dat kan in alle rust thuis gedaan worden achter de peecee met een programma als maps.google. Op de dag zelf is de windrichting wel bekend en kies ik ervoor om op de wind te gaan vissen. Er staat een lekkere kabbel op het water wat op dergelijk helder water wel gusntig is voor de vangst. Maar daardoor zie ik niet dat vlak onder het oppervlakte een enorme plantenmassa aanwezig is. Dat merk ik pas op het moment dat ik in de bellyboot zit en mijn flippers zich door de planten heen bewegen. Tot zo'n 20 cm onder het oppervlakte water bevinden zich de planten en er drijft ook nog het nodige aan planten in het water. Het vissen met een steunhengel voorzien van de dropshot montage kan ik vandaag dus wel vergeten. Ook het shadje op de jigkop wat op zo'n 50 centimeter diepte wordt aangeboden pakt de hele tijd waterplanten. De steunhengel wordt dan ook al snel in de hengelhouder aan de zijkant geplaatst en wordt niet meer gebruikt.

Op de handhengel wordt een spinner of lepel gevist. Die zijn mooi boven de planten te vissen maar haken ook geregeld resten van drijvende planten. Na iedere worp heb ik het kunstaas dan ook in de handen om er vuil vanaf te halen maar ook om een vis te onthaken. Want gevangen wordt er. Genoeg om met een voldaan gevoel weer van het water af te stappen na een paar uur vissen. De vissen zijn niet groot maar geven wel een mooi gevecht op de ultralichte spinhengel.

Als ik een praatje maak met een bewoner van dit gebied blijkt dat de plantengroei op de gehele plas een probleem is. De schroeven van boten raken verstikt in de enorme plantenmassa en de boten lopen zelfs vast. Aan dit probleem wordt gewerkt door de waterbeheerder maar als je ziet op wat voor manier dat gebeurd schiet je wel in de lach. De maaiboot is niet veel groter dan mijn visboot en ten opzichte van de hoeveelheid water is dit dweilen met de kraan open.

Wat wel heel mooi is om te zien zijn de vissen die een schuilplaats zoeken onder mijn bellyboot of benen nadat ze zijn gevangen en teruggezet. In het heldere water zijn hun bewegingen prachtig te volgen.

Ik kom hier zeker terug. Misschien met een aantal andere bellybootvissers als zij daar ook zin in hebben.

Zoekbaars met de bellyboot.

Vandaag na maanden het water opgeweest om gericht op grote snoekbaars te vissen. De methodes zijn verticalen en dropshotten. Er kan netto bijna 2 uur gevist worden en de plekken zijn bekend waardoor er een goede inschatting gemaakt kan worden van de vangstkansen en de soort shadjes die nodig zijn. Er gaat dan ook niet meer materiaal mee dan strikt noodzakelijk is waardoor de bellyboot licht in gewicht blijft voor als er een stuk gelopen moet worden tussen twee stekken. Een dieptemeter is niet nodig omdat er onder bruggen gevist gaat worden. De manier waarop gevist wordt staat en valt met het snel kunnen verplaatsen tussen stekken maar ook plekken. Dat kan peddelend, lopend maar ook met de auto gebeuren. Het is dus van belang dat het in en uitpakken van de uitrusting snel en soepel verloopt. Later hier meer over.
En dan had nu een verhaal moeten komen met veel aanbeten, kromme hengels en mooie fotoos. Maar vergeet het maar. Wat ik ook probeer, een aanbeet komt er niet. En dat valt heel vies tegen en had ik ook niet verwacht. De snoekbaars blijft zo een zoekbaars en bevestigd maar weer eens dat we met vissen bezig zijn en niet met vangen.