Dropshot of verticalen.

Wanneer gebruik je welke techniek is eigenlijk de vraag. En is de ene beter dan de ander. In het volgende verhaal geef ik mijn mening.



Sinds jaren vis ik verticaal op roofvis. Het gaat me aardig af maar er zijn vissers die het vissen met deze techniek beter onder de knie hebben. Zij zijn namelijk in staat om onder dezelfde omstandigheden meer vis te vangen. Een redelijke graadmeter in hoeverre de techniek wordt beheerst. Met de dropshot daarentegen lukt het me toch iedere keer weer een visje meer te vangen dan de "concurentie". Aan deze methode heb ik dan ook de nodige aandacht besteedt om materiaal en techniek zo op elkaar af te stemmen dat het ruiken aan een shadje al genoeg is om de vis te kunnen haken.


Binnen het verticalen zou je eigenlijk nog een aantal afwijkende visserijen moeten benoemen. Onder verticalen versta ik namelijk het recht onder de top vissen met kunstaas. Het heeft echter onder enkele omstandigheden zijn voordelen om de lijn wat langer te laten en het kunstaas te gaan slepen vlak boven de bodem, het diagonalen.
Ook kan het zijn dat het gebruik van een dood visje op een takel soms beter vangt dan kunstaas. In dit verhaal wil ik echter verder niet moeilijk doen over deze onderverdeling en bovengenoemde visserijen allemaal scharen onder het verticalen.


Verticalen en dropshotten kan eventueel met eenzelfde hengel worden gedaan. Daarbij is persoonlijke voorkeur van doorslaggevend belang. Het is dus best mogelijk dat van verschillende hengels gebruik wordt gemaakt. Algemeen kan worden gezegd dat een dropshothengel een wat zachtere top heeft dan een verticaalhengel. De hengels die gebruikt worden door wedstrijdvissers tijdens het verticalen en keihard zijn vallen dan ook af voor het vissen met de dropshot.





De belangrijkste reden om voor het dropshotten te kiezen is wanneer je te maken krijgt met hangers. Vastzitten aan rommel op de bodem dus, wat geregeld het verspelen van materiaal tot gevolg heeft. En dat gaat heel snel vervelen. Onder die omstandigheden kies ik altijd voor de dropshot. Je zit namelijk minder vaak vast met de dropshot. En als dat wel gebeurd is het loodje met enig gevoel weer los te krijgen. Eventueel wordt alleen het loodje hierbij verspeeld maar komt de onderlijn met kunstaas gewoon weer boven. Een enkele keer zit de haak vast in de rommel en dan wordt ook bij deze methode het materiaal verspeeld.


Verder kun je het beste beide methodes voor handen hebben tijdens een visdag. Het omschakelen tussen beide is zo gebeurd als slechts van één hengel gebruik wordt gemaakt.


Voor mij heeft het vissen met de dropshot enkele voordelen boven het verticalen die ik puntsgewijs zal noemen:

•Slechts één enkele haak is nodig bij shadjes tot 12 cm waardoor het onthaken een peulenschil zal zijn.
•Het lood rust op de bodem waardoor het kunstaas gewichtsloos kan worden gepresenteerd. Het kunstaas wordt dan ook diep genomen waarbij de haak echter bijna altijd voor in de bek van de vis zit.
•Onder moeilijke omstandigheden (veel wind, harde stroming, grote drifsnelheid) is controle nog steeds mogelijk omdat het bonken van het loodje over de bodem gevoeld blijft worden waarbij het kunstaas toch hangervrij van de bodem gepresenteerd wordt.
•Veranderen van kunstaas is zo gebeurd en de kunstaasjes kun je rondom je heen leggen zonder bang te hoeven zijn om in een haak te grijpen. •Een goede stek op afstand is uiterst langzaam af te vissen omdat een minimale beweging van het kunstaas slechts nodig is om een aanbeet te krijgen.
•Omdat het lood bijna altijd op de bodem ligt en werpen niet altijd noodzakelijk is, kan er van een lichtere hengel gebruik worden gemaakt. Hierdoor is de beleving van de gemiddelde vis veel groter.




Allemaal voordelen van het dropshotten boven het verticalen. Toch is het verticalen in al zijn vormen nog steeds razend populair en zal dat de komende jaren ook nog wel blijven. De reden laat zich raden en is te vinden in de ontzettend leuke en actieve manier van vissen met de daarbij behorende resultaten.
Probeer de beide methodes dan ook geregeld uit en profiteer van hun mogelijkheden.
En mocht je nog een uitdaging zoeken het komend seizoen dan is het vissen met een ultralichte spinhengel icm de dropshot misschien iets voor je. Het heeft mij de afgelopen jaren een hele leuke visserij gebracht met soms spectaculaire vangsten waarbij de hengel geregeld tot het handvat werd kromgetrokken.

Week 50 wintersfeer?

Na weken niet aan de waterkant te hebben vertoefd heb ik dat deze week enigszins goed kunnen maken. Een week met veel regen en een harde wind met windstoten met daarbij de nodige aanbeten van baars en snoek. Er werd gedurende drie dagen gevist tijdens sessies van ongeveer 2 uur.

Ook op het internet ben ik nauwelijks actief geweest de laatste tijd. Wel werden de blogs gelezen en een enkele keer een forum bezocht maar van het schrijven van een artikel is het niet gekomen. Wel ben ik begonnen met een verhaal over het vissen op snoekbaars en baars met de dropshot en de verticaal methode met daarbij een uitleg over wat wanneer te gebruiken en waarom.

De afgelopen week dus gevist met een shadje op baars en met streamers, shadjes en lepeltjes op snoek. Allemaal aan een ultralichte hengel en afhankelijk van de methode met nylon of dyneema op de molenspoel. Dat de vis niet helemaal mijn intenties zou begrijpen blijkt al direct op de dinsdagmiddag.



Dan vis ik met een 5 cm lange Kopyto Relax shad op een 3 grams jigkop onder bruggen gericht op zoek naar baars. Het liefst de wat grotere exemplaren. Dat het niet zo wil vlotten verbaasd me eigenlijk want de omstandigheden zijn zeker niet verkeerd. De baars is echter nauwelijks aanwezig en de vissen die wel gevangen worden komen niet boven de 25 centimeter uit. Toch prachtige vissen die zich helemaal rond hebben gegeten aan het kennelijk overvloedige voedsel. Aangekomen bij een kleine, smalle brug over een sloot die het stelsel van sloten en vaarten verbindt met een daarachter gelegen meer, vang ik na een harde aanbeet de eerste snoek. Het shadje zit voor in de bek waardoor de scherpe tanden het uiterst kwestbare dyneema niet kapot kunnen maken. Een kleine meter verderop wordt weer een snoek gevangen. Voor de zekerheid wordt nu maar een dun staaldraadje gemonteerd. Om een lang verhaal kort te maken volgen er onder deze kleine brug nog 5 aanbeten met evenveel snoeken. Een plek waar normaal gesproken wel de nodige baarzen gevangen kunnen worden maar vandaag dus niet één. Op een gebied van 5 bij 2 meter worden 7 snoeken gevangen.



Als ik op de donderdagmorgen een herkansing krijg wordt als eerste dit gebied onder en rond de brug afgevist met een streamer en een lepel. Wat ik ook probeer, het blijft bij één snoek op de inmiddels bekende roodwitte streamer. Ook het pielen met een shadje onder deze brug levert niets op. Het kan verkeren en telkens als je denkt een bepaald patroon in het gedrag van de vis te hebben ontdekt blijkt dat een volgende keer niet waar te zijn. Ik had namelijk verwacht dat de snoek op weg was naar de paaigronden en op deze strategische plek zich nog even vol wou eten.
Op de vrijdagmiddag staat mijn viswereld op de kop door het vangen van baars aan de lepel en streamer op ondiep water en het vangen van snoek op wat dieper water met de shad. Je vangt de vis waar je hem in deze tijd van het jaar niet verwacht aan een methode die je op voorhand niet zou kiezen. Heel verrassend maar wel leuk natuurlijk.

De komende tijd probeer ik weer geregeld een verslagje met wat fotoos te plaatsen. Een paar uurtjes met de bellyboot eropuit trekt me ook enorm ondanks de lage temperaturen. Afwachten wat het wordt. Ook in huis worden enkele klussen opgepakt nu Sabiene ook naar de basisschool gaat en ik de handen wat vaker vrij heb. Daarnaast heb ik nog een nieuwe aanwinst met een lengte van 230 cm gekocht voor het roofvissen waar het nodige over te vertellen is maar daarover later meer.

Tentamenperiode.

Van het vissen zal de komende maand weinig komen. Carla zit in een tentamenperiode waardoor vrije tijd eigenlijk niet aanwezig is. Mijn enige mogelijkheid is dan wekelijks de dinsdagmiddag tussen 13 en 15 uur waar dan ook dankbaar gebruik van wordt gemaakt.

Afgelopen dinsdagmiddag met de ultralichte hengel voorzien van dyneema wat bruggen afgelopen om er met een Kopyto 2,5 inch shadje onder te vissen voornamelijk op zoek naar baars. Maar een snoekbaars of snoek behoort dan ook tot de mogelijkheden.
Ik heb het eerder geschreven maar het verschil bij deze visserij wordt gemaakt door de jigkop die wordt gebruikt. Het juiste gewicht en een wijde haakbocht maken het verschil tussen het voelen van een aanbeet en het vangen van een vis.
Naast een heel klein snoekje wordt een grotere (+/- 75 cm) verspeeld omdat hij losschiet. Tientallen kleine baarzen tot net boven de 20 cm worden wel gevangen en weer teruggezet. Geen enkele oude vechtersbaas blijkt tussen de vele palen aanwezig te zijn. Jammer.

Samen 6 snoekbaarzen.

Met prachtig nazomer weer beleven we het weekend. Rond de 25 graden met nauwelijks wind is het geweldig om buiten te zijn. Van het vissen is echter weinig gekomen. Alleen op de zaterdagmiddag na het bezoeken van opa en oma wordt er nog even samen met Wouter en Sabiene gevist.
De hengels liggen startklaar in de kofferbak van de auto en met wat shadjes en onthaak gereedschap op zak gaan we op pad. Wouter vist met zijn twister verticaal en werpend en ik vis de kantjes af met een dropshotsysteem. Sabiene maakt eventueel fotoos. Omdat direct langs de kant al 5 meter water staat heeft ze een reddingsvestje aan.
We vangen in ruim een uur tijd 6 snoekbaarzen. Toevallig allemaal aan mijn hengel maar we vangen ze samen. Na het aanslaan krijgt Wouter de hengel in de handen om de vis te drillen. Dat gaat hem prima af. De snoekbaarzen zijn allemaal rond de minimummaat dus niet echt groot. Maakt niet uit want ze gaan toch allemaal terug. We hebben ons weer uitstekend vermaakt.
Als de kinderen mee zijn vis ik met een spinhengeltje die ik al vanaf mijn jeugd bezit. Mocht het hengeltje sneuvelen door een ongecontroleerde beweging dan is er geen man overboord. Dat vist wel zo prettig. Wouter heeft zijn oog ook al op het stokje laten vallen……

Toetje.

Geheel overwachts lukt het om op de laatste dag van dit roofvisseizoen nog even de bellyboot te pakken om te gaan verticalen op snoekbaars. Eigenlijk mijn favoriete manier van vissen zeker in combinatie met een lichte korte spinhengel.
Afgelopen weekend met Rikus vanuit de boot wou het maar niet lukken een aanbeet te forceren. De omstandigheden zijn vandaag echter heel anders. Met een harde wind en regen is het guur op het water. Een truitje extra had geen kwaad gekund.
Voor de rest geen reden tot klagen gehad. Harde tikken op de hengel van aanbijtende snoekbaarzen en vervolgens een kromme hengel houden mij warm. Allemaal vissen ruim aan de maat waarvan de meeste tussen de 60 en 70 cm zijn. Prachtig.
De komende maanden weer achter andere vissoorten aan. En wat nieuwe visserijen proberen. Kortom weer teveel wensen maar ik hou jullie op de hoogte.

Het roofvisseizoen afgesloten.

Vandaag met Rikus vanuit de boot gevist op een zandafgraving met allerlei shads. Het doel is een grote snoekbaars en daarom worden grote shads aan de speld gehangen van de verticaalhengeltjes. Later kan eventueel altijd nog overgeschakeld worden naar kleiner kunstaas als de aanbeten uitblijven maar de kans is zeker aanwezig op een mooie vis zoals blijkt uit de vangstgegevens uit het verleden. Maar resultaten uit het verleden bieden ook hier geen garantie voor de toekomst en we blijven dan ook zonder vis. Door het fraaie weer zonder een lastige wind zijn de steile taluds heel scherp af te vissen van boven naar beneden of andersom. Ook bulten onder water worden rondom afgevist en we zien op het kleurendisplay van de visvinder ook wel eens een visje staan maar toehappen doen ze vandaag niet. Toch een heerlijke dag op het water geweest in goed gezelschap. Rikus bedankt.

Snoek vangen met de Lucky Craft Pointer sp.

Het vriest 2 graden als ik de kinderen naar school breng en later doorrij naar het viswater. De wind maakt het guur en koud.
Ik verwacht dat de snoek nog weinig interesse zal tonen voor het kunstaas en pak daarom eerst een ultralichte hengel om met 5 cm lange Profiblinker shadjes op een 3 grams loodkop een brug af te vissen. De brug ligt niet in de volle wind waardoor het lichte loodkopje precies een juiste verhouding geeft waardoor het shadje uiterst langzaam maar wel gecontroleerd naar beneden zakt. Het is even zoeken naar de juiste plek en diepte maar heb je de baarzen eenmaal gevonden dan vang je ook meerdere vissen achter elkaar. Vissen rond de 25-30 cm die prachtige sport geven aan de lichte hengel.
Na een uurtje en vele baarzen later gaat de lichte spinhengel weer terug in de auto en wordt de 250 cm lange CJW tiengrammer gepakt. Omdat er reeds een uurtje is gevist weet ik aardig goed hoe de omstandigheden zijn en uit ervaring weet ik de diepte van het water waarin ik vissen wil. Er gaat slechts één plug mee en dat is de Lucky Craft pointer sp. De resterende tijd wordt hiermee gevist. Het is een type plug die mij wel ligt omdat er actief mee gevist moet worden. Niet rustig binnenhalen in één tempo maar geregeld versnellen of helemaal stil laten vallen. Zo nu en dan een tik met de hengel geven laat het plugje mooi kantelen. De toevoeging van sp aan het type pointer houdt in dat we hier te maken hebben met een suspenderend plugje. Hij blijft dus hangen in het water wannneer er niet wordt binnengevist. Door het gewicht van het titanium spinstangetje zinkt het plugje echter heel langzaam en dat is precies zoals ik het graag zie. Met 6 snoeken in de resterende anderhalf uur ben ik uitermate tevreden waarbij de twee grootste net boven de 80 cm groot zijn. Helemaal super.



De foto is gemaakt met de camera tussen het gras. Daarom niet helemaal gelukt.

Het dragen van rubberen lieslaarzen in de polder bevalt mij heel goed. Je kunt bijna overal met een gerust hart het water instappen zonder natte voeten te krijgen waardoor het landen van de vis een peuleschil wordt. Ook op de kant kun je gewoon op je kniëen gaan liggen in het vaak natte gras zonder een vieze broek te krijgen. Een nadeel bij dit weer is dat je voeten aanvoelen als ijsklompjes omdat enige isolatie totaal afwezig is bij deze laarzen.

Het belangrijkste gewicht is evenwicht.

Nadat ik vroeg in de middag wakker geworden was na een nachtdienst blijft er mooi even tijd over om te gaan vissen. Niet zo ver van huis om maar zo optimaal mogelijk van deze gelegenheid gebruik te kunnen maken. Er gaan twee ultralichte spinhengels mee. Eén opgetuigd met een molentje voorzien van dyneema voor het verticalen en de ander voorzien van nylon voor het spinnen.


Het waait vandaag ontzettend hard maar in het gebied waar gevist wordt is nog altijd wel een plekje in de luwte te vinden. Ik heb er wel vertrouwen in dat de vis bijt met de huidige oplopende temperaturen.
Ik begin te verticalen onder een brug met een profiblinker shadje gemonteerd op een 3 grams jigkopje. De lijn waait alle kanten op en contact met het kunstaas is niet te krijgen. Toch worden er wel een paar baarzen gevangen. Met een 5 grams jigkop lukt het aardig om een strakke lijn richting shadje te krijgen maar echt controle krijg ik pas met een 7 grams jigkop. Nu kan de bodem goed worden gevoeld en gevolgd waarbij iedere aanbeet prachtig door komt. De 3 grams CJW mosquito verzet deze gewichtjes allemaal prima, ook omdat er slecht korte worpjes gemaakt worden. Een aantal 25 cm baarzen wordt op deze manier gevangen. Helaas geen grotere vissen.
Ook geen spectaculaire gebeurtenissen aan de langere 3 grammer die is voorzien van een spinner of Pako PS. De snoek geeft nergens thuis. Tegen het invallen van de avond worden er toch noch twee 50 cm snoekjes uit een klein hoekje gepeuterd.
Geen topdag die rood omcirkelt de archieven ingaat maar wel even lekker uitgewaaid.

18 september Verticalen vanuit de boot.

Begin van de week werd de afspraak met Rikus gemaakt om op zaterdag voor het werk aan nog een aantal uren te vissen op snoekbaars in een kanaal waar we beide bekend zijn. De voorspelling geeft een droge dag aan met zo nu en dan eens een buitje regen maar hoe verder we in de week komen des te groter de kans wordt op regen.
En we hebben het geweten. De boot wordt in de regen te water gelaten en ook tijdens de helft van de vistijd blijft het niet droog. Goede regenkleding is dan een vereiste. Iets wat bij mij na vandaag weer zeker een punt van aandacht is.

Ik ben iets eerder bij de trailerhelling aanwezig en laat nog even een shadje zakken langs de kademuur. Na 5 meter lopen een keiharde tik op de hengel die direct krom staat. Als Rikus uit de auto stapt kan hij mij direct op de foto zetten met de eerste vis van de dag. Een vette bot wordt even later weer keurig teruggezet.
Het traileren is zo gebeurd maar wat is het onderste gedeelte glad. Dat ondervind ik aan den lijve en kom daarbij hard op de helling terecht waarbij ik met de benen het water inglijdt. Gelukkig heb ik het regenpak met laarzen aan waardoor er slecht een klein stukje van de broek nat is geworden. Verder geen schade.
De vis wordt als we eenmaal op weg zijn al snel gevonden en gevangen. Niet groot maar het doet de regen en kou toch voor heel even vergeten. Als de aanbeten stil vallen wordt er verkast en een andere stek aangedaan. En dit tafereel herhaalt zich een aantal keren. Met een snelle boot zoals Rikus heeft is dat geen enkel probleem. Geen vis, electromotor omhoog en de benzinemotor weer aan op zoek naar beter.
Zo worden de nodige snoekbaarzen en een baars gevangen. Op één na allemaal aan een eigenbouw shadje van Rikus.
Onder dreiging van een zware bui besluiten we om de trailerhelling weer op te zoeken. De boot ligt net vast of de hoosbui breekt los. We schuilen in de auto en traileren als het weer wat is opgeklaard. Nu is het Rikus zijn beurt om hard onderuit te gaan op de nog gladdere helling en het is maar goed dat we met twee man zijn om elkaar houvast te bieden.

Het was me weer een waar genoegen Rikus.

Dit is een beetje het formaat wat je hier het meeste vangt. Maar ze zitten er veel groter.

In een volgend artikel zal ik wat aandacht besteden aan het in mijn ogen juist klaarmaken van een verticaal shadje. Het levert mij in ieder geval een hoger percentage gehaakte vissen op dan aan de normaal gebruikte methode.

12 september Succesvol dropshotten vanuit de bellyboot.

Als ik om 15 uur wakker ben na de nachtdienst kan er worden gevist omdat de rest van de familie op verjaardagsvisite is. Gefeliciteerd tante Elly. Gisteren had ik het plan al opgevat om dat vanuit de bellyboot te doen op een heldere plas in de buurt met oppervlakte kunstaas. Het regent echter pijpenstelen en dat zijn voor deze visserij niet de ideale omstandigheden.
Verticalen dan maar met de CJW mosquito 0 met een lengte van 170 cm. Daarop een Shimano 1000 Twinpower PGS voorzien van 10/00 dyneema, de Power Pro van Spro. De V staart shadjes komen van Lunkercity en heten Finn S fish 4". De shadjes zijn ook van Lunkercity en heten saltshaker 3,5". Dropshotten wordt het meest gedaan met de genoemde Finn S fish. Deze keer even duidelijk het materiaal genoemd omdat daar geregeld een vraag over komt via de email. Met deze combinatie is iedere roofvis een plezier om te vangen en het vist ook nog eens uiterst scherp.
Als ik naar het water rij met de auto zie ik al van ver de donker grijze wolken boven de visplek hangen. En het begint inderdaad steeds harder te regenen bij elke kilometer die ik dichterbij kom. Het regent zo hard dat ik de eerste 5 minuten in de auto zitten blijf om niet direct tot op het bot nat te worden. En ik heb mijn neopreenpak al aan.
Met een lichte miezerregen verlaat ik de auto en stap in de bellyboot die al opgeblazen achterin ligt. Flippers aan en instappen. Binnen 3 minuten is dit tafereel gebeurd. Super.
Gekozen is voor een brug in een breed kanaal met de nodige dukdalven en peilers. Een prachtige stek voor het vissen op snoekbaars die mij ook nog eens een schuilplaats geeft wanneer het weer hard regent. En dat is geregeld het geval. Op zo'n moment wordt er met de dropshot werpend gevist waarbij de boot onder de brug blijft liggen. Een techniek die vandaag veel vis oplevert. Op één stek heb ik last van veel lossers. Tik op de hengel, even vis voelen en dan er weer af. Waarschijnlijk baars die of klein van formaat is of niet echt actief. De dropshot wordt verwisseld voor een saltshaker op een 5 grams jigkop en die stek wordt verticaal afgevist. Met wat snellere bewegingen dan normaal haak ik baars na baars variërend in grote tussen de 20 en 45 cm. Baarzen boven de 40 cm zijn een sensatie aan dergelijke lichte hengels en maken je al gauw tot een verticaaljunkie.



Naast de baarzen wordt ook nog hele kleine snoekbaars (rond de 25 cm) gevangen en een mooie snoek tussen de 70 en 80 cm gehaakt die het nodige spektakel geeft onder de brug en met een fraaie sprong los weet te komen door met zijn vele scherpe tandjes de lijn kapot te bijten.
Ik heb inderdaad een paar prachtige visuurtjes gehad vanuit de bellyboot. Verslavend mooi. En zonder verdere verplichtingen zou deze visserij de komende week ook zeker nog eens gedaan worden maar de realiteit is anders en staan er andere zaken op de agenda.
Er wordt mij wel eens gevraagd of een bellyboot (of misschien beter gezegd de in het water hangende benen voorzien van duikvliezen) de aanwezige vis niet verstoren en ik kan daar moeilijk antwoord op geven. Waarschijnlijk zal de vis een bellyboot niet zien als mogelijk gevaar en linken aan het stukje kunstaas wat over de bodem huppelt. Het overige waterleven accepteert mij wel heel snel gezien de vele watervogels die vlak langs de boot zwemmen. Zelfs zo dichtbij dat een fuut vlak onder mijn billen door het water schiet op zoek naar voedsel. Dat mag wel wat minder de volgende keer want het kontje klopt 180 in zo'n geval.

3 September 2010 verticalen.

Na een dagdienst op de zaterdag sta ik om 1515 aan de waterkant om bij Rikus in de boot te s tappen. Rikus heeft dan al een aantal uurtjes gevist en nog maar weinig activiteit gezien. De vis is op enkele plaatsen wel aanwezig maar weigert het shadje te pakken.
Nu leert de praktijk ook wel dat zo midden op de dag niet de beste tijd is op de plas waar we vandaag vissen. De betere vangsttijden zijn ‘s morgens vroeg of ‘s avonds laat zo rond de schemering. Ideaal water dus om nog even een paar uurtjes met de bellyboot te bevissen. Het is vandaag lekker weer dus het is zeker geen straf om op het water te mogen zijn. Je hoort ons niet klagen.
Mijn eerste aanbeet levert een baarsje rond de 25 cm op die direct wordt teruggezet. De vis was minimaal gehaakt aan het dregje, gemonteerd in het uiterste puntje van de staart. Vaak een teken dat de vis niet actief is. Het eigenbouw shadje van Rikus levert dus wel weer vis op onder deze moeilijke omstandigheden. Of dat nu komt door de glitters op de zijkant of de penetrante knoflook geur is niet te bewijzen.



De tweede aanbeet levert ook weer een vis op. Lekkere harde tik op de top en een knokkende vis in de diepte die niet omhoog wil komen geeft hoop op een forse snoekbaars. Als de vis echter begint te zwemmen gebeurd dat niet met de karakteristieke bonken op de hengel. Onze verbazing is dan ook groot als er een polsdikke paling in de oppervlakte komt met het dregje net in de bek. De vis wordt in het water onthaakt en zwemt weer rustig de diepte in. Van het shadje is maar weinig overgebleven.
Dan blijft het urenlang rustig. Er ligt wel vis op enkele plekken en ook grote scholen witvis worden gezien op het kleurendisplay van de dieptemeter maar een aanbeet levert het niet op.
Na een broodje neem ik de besturing van de boot over om op mijn favoriete gedeelte van dit water te vissen. Dat geeft Rikus de kans om wat te experimenteren en met afwijkend kunstaas te gaan vissen. Een bladpilker deze keer die met felle tikken omhoog wordt gehaald en gecontroleerd weer naar beneden zakt. Een vergeten stukje kunstaas welke toch zorgt voor een harde aanbeet en een kromme hengel door een snoekbaars te haken. Ook op de dieptemeter is hier genoeg snoekbaars te zien en het gebied wordt goed afgevist. Op verschillende dieptes en van diep naar ondiep maar ook andersom wordt een poging gedaan om nog iets te vangen en dat lukt dan ook. Met deze prachtige snoekbaars is ook direct de visdag afgelopen en wordt de boot daarna met daglicht getrailerd en klaar gemaakt voor de reis. Rikus weer hartelijk bedankt voor deze mooie uurtjes op dit uitdagend snoekbaarswater.

Als de kat van huis is.......

....danst een shadje op zoek naar een knappe snoekbaars.

Ik ga de nachtdienst in vandaag waardoor ik niet mee kan met de rest van het gezin naar een verjaardag toe. Om 1930 gaan Carla en de kinderen dan ook naar het zuiden en ik naar het noorden om nog even op snoekbaars en baars te vissen tot ik aan het werk moet. Net na 21 uur zal het donker zijn waardoor het gouden verticaaluurtje optimaal kan worden gebruikt.
Bij het water aangekomen springt het kunstaas al snel over de bodem van het kanaal op zoek naar vis. De hengel ligt opgetuigd in de auto en in het vliegvisvest zitten wat shadjes en ander materiaal. Met een schepnet voorzien van lange steel die om mijn middel gebonden is mbv een bagagespin loop ik zo de kantjes af. Na nog geen tien meter te hebben gelopen staat de CJW mosquito 0 al lekker krom op de eerste snoekbaars en zo volgen er het eerste uur nog 3 vissen allemaal tot zo'n 50 cm groot. In het donker verwacht ik ook de nodige aanbeten te krijgen maar niets is minder waar. Na de schemering is het gebeurd. Wel heel mooi om te zien zijn de vele honderden aasvisjes in het oppervlakte water die glinsteren door de aanwezigheid van diverse lampen op de kade. Ideaal aas voor de roofblei maar ik heb ze hier niet gezien of gehoord.
De fotoos zijn door het weinige licht niet scherp geworden. Hierdoor is niet te zien dat de 3,25 inch lange saltshaker shads alle keren zeer diep werden genomen. De vis was kennelijk een korte periode goed los, iets wat ik hier vaker mee maak zo vlak voor het donker worden.

Mijnheer, uw vaartuig staat klaar.

Dit weekend wordt een dagdienst gedraaid en ben ik om 1500 uur vrij. Op de vrijdag heb ik nog contact met een andere snoekbaarsspecialist. Zijn naam is Rikus Kreeft. Hij heeft een boot die speciaal ingericht is voor de visserij op snoekbaars. Dus met een krachtige benzinemotor, electromotor en hightech dieptemeter. Hij wil op de zaterdag nog even op stap en ik kan wel met hem mee. Vanuit het werk bereik ik de trailerhelling binnen 20 minuten waar de boot al klaar ligt voor vertrek. Hengel en tas uit de auto en gaan met die banaan. Luxe hoor.

Ik weet niet of jullie wel eens vanuit de boot vissen maar op het water glijden de daagse beslommeringen direct van je af. Lekker alleen met vissen bezig en genieten van de omgeving want die is geweldig mooi hier. Op dit water had ik nog nooit gevist vanuit de boot maar Rikus weet een paar plekken om verticaal af te vissen. Ook een goede plek met veel rommel op de bodem wordt afgevist maar dan met de dropshot. Daarnaast kun je kilometers lang trollen met kunstaas op zoek naar grote snoek.




Op de eerste stek wordt verticalend binnen de minuut al een snoekbaars gevangen, dat beloofd wat. Voor de rest geen aanbeten hier en wordt de benzinemotor gestart om op weg te gaan naar de volgende stek die garant staat voor snoekbaars. Hier wordt met de dropshot gevist maar op een paar kleine tikjes na van waarschijnlijk kleine baars niets gezien. Benzine motor weer aan en langzaam varend wordt kilometers gevist met allerlei kunstaas slepend vanuit de boot. Geen tik.




Omdat het scheepvaartverkeer inmiddels sterk is gereduceerd besluiten we om een brug af te vissen. En hier vinden we de nodige snoekbaarzen. Geen grote vissen maar wel geregeld een lekker tik op de hengel en wat actie en dat was per slot van rekening ook de bedoeling.

Ik had vandaag slechts één hengel mee om alle vormen van visserij te doen. En dat is prima gelukt. De CJW vertical light is naast het verticaalvissen ook te gebruiken voor de visserij met de dropshot en het slepen met diepduikende plugjes.

Zo'n visdag gaat veel te snel voorbij. Rikus hartelijk bedankt voor de lift en we doen het binnenkort nog een keer over.

Ultra licht verticalen.

Op de dinsdagmorgen naar mijn ouders geweest om daar wat reparatie werkzaamheden te verrichten aan de dakgoot. Door lekkage was een gedeelte van het hout gaan rotten en dat zou vervangen worden.

Nu wonen zij in de buurt van een goed snoekbaarswater. Voor de zekerheid dus een hengeltje en wat shadjes meegenomen om nog even een poging te wagen. De mosquito 0 voorzien van een shimano 1000 molentje heeft al voor heel wat plezier gezorgd op deze manier.

Bij het water aangekomen zie ik net een andere snoekbaarsvisser zijn boot weer uit het water halen. Als ik dichterbij kom blijkt het om een oude bekende te gaan die ik in geen drie jaar gesproken had. Altijd leuk deze ontmoetingen en na even bijgepraat te hebben gaat ieders weer zijn eigen weg. Hij had verticalend 18 snoekbaarzen gevangen.

Ik begin te vissen door met een 8 cm lange saltshaker langs de kademuur te verticalen. Op een gegeven moment kan ik niet verder omdat hier het kanaal overgaat naar een haven. Altijd een goede stek met een onregelmatige stroming waar roofvis graag rondhangt om te jagen op prooivis in moeilijkheden. Het duurt niet lang of de eerste aanbeten worden gevoeld maar niet gehaakt. De oplossing is vaak om met een lichtere kop en/of kleinere shad te vissen. Beide worden gedaan en het feest kan beginnen. Baars na baars wordt gevangen. Een wel hele donkere lucht met al snel een fikse bui maken een eind aan deze visdag.

En ik maak weer eens een fout. Omdat minimaal materiaal is meegenomen haal ik niet het optimale uit de omstandigheden. Met een dropshotmontage was veel meer te vangen geweest en was het percentage verzilverde aanbeten veel hoger geweest. De vis lag namelijk maar op een paar vierkante meter uit de kant. Net te ver om verticalend af te vissen. De dropshot montage kun je praktisch stil in het water hangen en daarmee heel secuur een dergelijke hotspot afvissen.

Thuis aangekomen richt ik dan ook al snel een tacklebox in met materiaal voor het dropshotvissen die een volgende keer zeker mee gaat. Ik zal daar een apart verhaaltje over maken.

Als laatste nog een foto van een gemiddelde baars die gevangen werd. De grootste zal zo'n 30 cm geweest zijn. Het is een beetje een rare foto door een roestplek van het ijzer waarop de baars ligt bij zijn bek. De jigkop van de shad zie je nog net uit zijn bek steken.




Baarsvissen met een dergelijke ultralichte hengel is fantastisch om te doen. Harde aanbeten en een kromme hengel.

Zoekbaars met de bellyboot.

Vandaag na maanden het water opgeweest om gericht op grote snoekbaars te vissen. De methodes zijn verticalen en dropshotten. Er kan netto bijna 2 uur gevist worden en de plekken zijn bekend waardoor er een goede inschatting gemaakt kan worden van de vangstkansen en de soort shadjes die nodig zijn. Er gaat dan ook niet meer materiaal mee dan strikt noodzakelijk is waardoor de bellyboot licht in gewicht blijft voor als er een stuk gelopen moet worden tussen twee stekken. Een dieptemeter is niet nodig omdat er onder bruggen gevist gaat worden. De manier waarop gevist wordt staat en valt met het snel kunnen verplaatsen tussen stekken maar ook plekken. Dat kan peddelend, lopend maar ook met de auto gebeuren. Het is dus van belang dat het in en uitpakken van de uitrusting snel en soepel verloopt. Later hier meer over.
En dan had nu een verhaal moeten komen met veel aanbeten, kromme hengels en mooie fotoos. Maar vergeet het maar. Wat ik ook probeer, een aanbeet komt er niet. En dat valt heel vies tegen en had ik ook niet verwacht. De snoekbaars blijft zo een zoekbaars en bevestigd maar weer eens dat we met vissen bezig zijn en niet met vangen.

Eerste mooie "lente"dag.

Het is fantastisch weer om buiten te zijn. .Met 17 graden volstaat een trui of sweater na maandenlang een dikke winterjas te hebben moeten dragen.
Ik kan een uur weg in de middag waar gretig gebruik van wordt gemaaktMet het ultralichte verticalen heb je maar weinig materiaal nodig en dat staat ook nog eens klaar. Er wordt koers gezet naar de beste stek van de laatste dagen en daar zal het gaan gebeuren zo is de verwachting. Maar 10 minuten later nog helemaal niets gezien of gevoeld. In een ondiepe hoek van het water zie ik wel geregeld vis jagen op speldaas wat in de oppervlakte zwemt. Vaak is dat snoek maar als ik polshoogte neem zie ik duidelijk baarzen van een heel aardig formaat jagen. De moed zakt me toch een beetje in de schoenen als ik de enorme hoeveelheden speldaas van een centimeter of 5 zie. Daar valt mijn shadje bij in het niet. De enige kans is om deze op een perfecte manier te presenteren. Naar mijn mening is dat net onder het speldaas en langzaam gevist waarbij het shadje regelmatig kantelt.
Vandaag is dat een 5 grams jigkop voorzien van een 6 cm lange profiblinkershad. Dit werpt als een speer op de ultralichte hengel ook al zet deze net zo gemakkelijk veel lichter gewichtjes weg. Tijdens het zakken van het shadje op het gewicht van het jigkopje schommelt de staart heel attractief. Prima, precies goed. Op een 3 grams jigkopje schommelt de staart niet tijdens het zakken. Een zwaardere jigkop is niet vlak onder het speldaas te houden en zal vuil oppikken van de bodem. Zo nauw steekt het soms.
Na de eerste worp wordt mijn shadje keihard gestopt door een vis. De hengel helemaal krom terwijl hij ook nog de nodige bonken te verduren krijgt geeft al direct aan dat we hier met een prachtige baars van doen hebben. Foto maken en nameten geeft maar liefst 39 cm. De rest van de beschikbare tijd wordt dit ondiepe gedeelte werpend uitgevist met als eindresultaat 10 baarzen en 2 snoekjes. De grootste baars was de vis van 39 cm. De op één na grootste was 37 cm en de rest zat rond de 25 cm.
Doe mij maar meer van dit soort dagen het komend seizoen.

Weer ultralicht op de baars.

Met een hele goede vangst een aantal dagen geleden nog vers in het geheugen wordt er vandaag ook weer gevist met de ultralichte hengel met hierop kleine shadjes op een 3 grams jigkop als de kinderen naar school zijn. Omdat er ook de nodige snoek zwemt wordt een onderlijntje van sevenstrand gebruikt. Als er alleen baars of snoekbaars zit wordt nooit een onderlijntje gebruikt.

De sevenstrand die vandaag gebruikt wordt is nieuw voor mij dus daar later meer over. Het gebruik van sleeves is bij dit Magnum sevenstrand niet nodig. De draad door het oog van het kunstaas of wartel halen en een paar keer om zijn eigen lijn ronddraaien is genoeg voor een betrouwbare verbinding.


Ook vandaag zwemt er weer de nodige baars onder de brug. Het blijft zoeken. Maar heb je ze gevonden dan is een vangst van tientallen baarzen binnen het half uur mogelijk. Ze zijn niet zo groot maar wel van een formaat dat de ultralichte hengel lekker krom getrokken wordt.

Ruig weer.

Na het werk een scheepvaartkanaal opgezocht om gericht op snoekbaars te gaan vissen nadat het hele weekend er niets van het vissen terecht is gekomen. Op deze plek is altijd wel een visje te vangen. Er staat een straffe wind over het water en de ene bui volgt de ander op. Niet echt lekker om langs het water te lopen met een licht hengeltje in de hand.
Het water is hier direct onder de kant al 5 meter diep. De rest van het kanaal is niet veel dieper zodat goede stekken zich direct onder de hengeltop bevinden. Ideaal voor het verticalen en dropshot vissen dus.
Maar wat ook geprobeerd wordt een aanbeet krijg ik niet.

Ook het werpend vissen levert geen enkele aanbeet op. Bij deze slechts een foto van het stuk kanaal waar werd gevist om een indruk te krijgen.

Baars, baars en nog eens baars.

Lekkere originele titel na het verhaal van gisteren maar het dekt volledig de inhoud.
Vandaag gaat het roer om. Geen spinners en lepels meer maar kleine shadjes op lichte loodkopjes van 3 tot 7 gram afhankelijk van de diepte van het water en de grootte van de shad. Er wordt gevist zonder een extra dregje bij de staart wat bij dergelijke kleine shads ook helemaal niet nodig is en zelfs niet wenselijk is. Het voorkomt een hoop onnodig moeilijk onthaak werk. Een beetje baars schuift gemakkelijk over een shadje van 8 cm lengte heen. De shadjes zijn van Lunkercity (saltshaker) en Profiblinker.
Er wordt gevist bij bruggen en rond houten palen. Stekken waar de waterdiepte tussen de 1 en 2 meter ligt en ook hier kan heel goed verticaal gevist worden.
Met een worpje uit de pols is het heel goed mogelijk om het kunstaas een aantal meters onder de brug te gooien terwijl je zelf op de brug staat. In het donker van de brug mag je baarzen maar ook snoekbaarzen verwachten. Een visserij die volgens de wet niet mag omdat je minimaal 10 meter van een brug af moet blijven, men is gewaarschuwd.
De techniek is verder simpel. Je gooit het shadje onder de brug en wacht tot deze op de bodem is aangekomen. Dan vis je hem met sprongetjes binnen waarbij het van belang is dat je het kunstaas ook weer de ruimte geeft om naar de bodem te zakken. Meter voor meter vis je zo de verschillende plaatsen af.
Zo ook vandaag. Maar na 45 minuten en vele worpen is er nog steeds geen enkele aanbeet gevoeld. Ook het wisselen van kleuren en soorten shads helpt niet. Dan komt ineens de eerste aanbeet op half water terwijl het shadje naar beneden zakt. Aha. De volgende worp wordt ook voor het raken van de bodem gestart en baars nummer twee is gevangen. Helaas wordt er ook geregeld misgeslagen.
Een teken dat het beter kan. Een kleinere shad op een 3 grams Gamakatsu jigkop wordt gemonteerd en het is feest. Baars na baars komt binnen en missers komen nauwelijks nog voor. Het minimaal bewegen en het verkleinen van de shads heeft gezorgd dat er een onvoorstelbaar aantal baarzen gevangen wordt. Zelfs zoveel dat ik het wel gezien heb na verloop van tijd en nog even een andere lichte spinhengel pak om met een witte Alex spinner te vissen wat in een halfuur tijd ook nog eens 2 snoekjes oplevert. Ik heb wel eens mindere dagen meegemaakt. Over de hengels waar vandaag mee gevist werd is ook nog wel het nodige te vertellen maar daarover later meer. Hengels van 2 top hengelbouwers uit Nederland.