maandag 12 april 2010

IJsselbarbelen.

Ik zit in de nachtdienst en lees tussen het werk door wat vissites op het internet. En daar staan veel meldingen bij met goede vangsten van barbeel op de IJssel. Dat doet mij direct denken aan de dag op de IJssel met flitsendnylon.nl waar we onder begeleiding van een ervaren barbeelvisser de beginselen onder de knie hebben gekregen. Bij deze een kort verslagje van die dag.

In het clubje van Flitsendnylon heb je vissers zitten met verschillende specialiteiten. Als er dan ook een barbeeldag op de IJssel georganiseerd wordt door een barbeelspecialist is de animo groot onder de leden. We gaan naar een gedeelte van de IJssel waar dit lid zelf ook geregeld vist. Over visstekken wordt binnen de groep vaak niet moeilijk gedaan. Waar vindt je dat nog.


Na ontvangst met koffie en taart gaan we in colonne door het mooie Gelderse landschap waar de wegen steeds smaller en minder begaanbaar worden om tenslotte uit te komen bij een prachtig stukje rivier waar we vissen in een buitenbocht die voorzien is van de nodige kribben.

Voor een aantal onder ons is het vissen op sterk stromend water iets nieuws. Voor die mensen vindt er dan ook eerst aan het water een uitleg plaats waar het water op het hardst stroomt en waar de diepere en ondiepere plaatsen liggen. Ook worden de betere plekken voor de barbeel aangewezen. En dan kunnen we los.

De meeste van ons vissen met karperhengels rond de 1,5 LBS in de volle stroming of in de stroomnaad maar er wordt ook gericht op winde met zeer lichte hengels gevist. En er wordt vis gevangen. Winde, brasem en barbeel. Er wordt zowaar nog een meervalletje gevangen.

Al met al een hele geslaagde dag waarbij ieder een goede indruk gekregen heeft van deze visserij op de barbeel. En reken niet dat we met een lege maag langs het water hebben gestaan want dat is bij een dagje met Flitsendnylon altijd buitengewoon goed verzorgd. Een ieder liet zich de rijst met goulash goed smaken.


Als toetje konden geïnteresseerden nog mee naar de hoge Veluwe om het burlen van de herten te luisteren. Ook nu weer onder begeleiding van een deskundige waren we al snel meerdere dieren op het spoor. Dit moet je als natuurliefhebber eens gehoord hebben, indrukwekkend. In een volkomen duisternis bij het licht van de maan waarbij flarden mist voor een spookachtig decor zorgen is dit een tafereel om nooit te vergeten.

vrijdag 9 april 2010

Okuma Kennet centrepin.


Vanwege het ontbreken van een lijngeleider op de Okuma Aventa Pro is deze verkocht en is de zoektocht naar een nieuwe centrepin maar dan met lijngeleider begonnen. Het hebben van een lijngeleider op de centrepin voorkomt dat de vislijn van je pin afwaait en zo verwart raakt met de hengel of pin zelf. Het enige nadeel van een lijngeleider is dat niet alle soorten worpen meer gemaakt kunnen worden.

Ik had een aantal centrepins op het oog waarbij een drietal types van Youngs and Sons de voorkeur hadden. Ook was ik op de hoogte van de Sheffield en Kennet van Okuma. Toen de laatste voor een hele interessante prijs nieuw op marktplaats werd aangeboden sloeg de twijfel toe. Gaan voor een met de handgebouwde “engelse” klassieke pin of toch weer een Okuma. Het werd dus de Okuma Kennet.


En wat een fraai apparaat blijkt het te zijn als ik hem in de handen krijg. De pin wordt geleverd met een neopreen hoes voor transport. Het huis en de spoel zijn van alumium gemaakt en daardoor weegt deze pin net geen 250 gram wat een heel mooi gewicht is voor de hengels waarmee gevist wordt. De diameter is 4,5 inch wat bijna 11,5 cm is. De lijngeleider is ingebouwd en dus niet te verwijderen. De ratel is te bedienen met een knop die niet zomaar zal overschakelen tijdens het vissen als je dat niet wilt en heeft een hard geluid. Dus ook te gebruiken als beetalarm wanneer de hengel in de steunen wordt gelegd. Ook mooi en handig is de brede rand aan de open zijde van de centrepin waardoor een grote vis met de vrije hand afgeremd kan worden. Ook kan er snel lijn ingenomen worden door tegen deze brede rand tikken te geven waardoor de pin zal gaan draaien. Okuma geeft standaard 5 jaar garantie op zijn centrepins.


De centrepin draait bijna zonder weerstand en komt dan ook pas laat tot stilstand als deze wordt rondgedraaid. Zeer geschikt dus voor het vissen op stromend water. De pin is metaalkleurig en past goed bij de rvs componenten waarmee mijn hengels zijn afgewerkt. Het lijkt dus geen verkeerde aankoop te zijn in eerste instantie. Om wat gevoel op te bouwen zal de Kennet de komende tijd worden getest tijdens het zeeltvissen en daarna karpervissen met de pen. Op stromend water zal de pin gebruikt worden tijdens het vissen op winde. Later dus meer.

woensdag 7 april 2010

Ook nu weer niet echt

Ik lees geregeld op blogs of forums dat het andere vissers lukt op cultuurwater in de buurt een aantal karpertjes te vangen in een paar uurtjes tijd met minimale voorbereidingen aan een ponds hengeltje. Had ik dat maar in de buurt.
Na de zeperd van het eerste zeelt avontuur pak ik het vandaag anders aan. Niet meer op ondiep water met een penhengeltje dicht onder de kant maar met een tot swingtiphengel omgetoverde CJW brasemhengel (review volgt). Het swingtipje is op uiterst vakkundige wijze gemaakt door FP man Lolle van Houten. Ook hier wordt een verslagje van gemaakt. Ook over de manier waarop een swingtipje op een normale hengel gemonteerd kan worden zal ik later nader op ingaan.
De plek waarop gevist wordt heeft mij in het verleden in het vroege voorjaar geregeld hele goede vangsten opgeleverd van vooral brasems (40-50 cm) maar ook zeelt. Het gaat om een T kruising van een kanaal met de uitstroom van een brede poldersloot via een overstroom. Een plek waar altijd wel de nodige vis blijft hangen om eten te zoeken.

De brasemhengel zet de eerder omschreven micro voerkorfjes prima weg en het swingtipje blijft net hangen in de lichte stroming om goed de aanbeet te kunnen registreren. Ik zit tussen de hoge overbegroeing wat het vissen niet echt gemakkelijk maakt. Aan de linkerkant hoog riet en aan de rechterkant een verwilderde bramenstruik die met zijn dikke takken ook het water raakt. Het kan dus een hele lastige landing worden als een zware vis gehaakt wordt.
Dergelijke problemen ken ik vandaag helaas niet. Ik vang wel vis maar iets van formaat of het melden waard is er niet bij. Misschien toch maar weer van blogtitel veranderen want deze dekt niet echt de lading. ;-)

zondag 4 april 2010

Eigenbouw karperpennetjes.

In deze periode wordt niet gevist door andere verplichtingen. Morgen gaan we met de familie notenschieten, een traditie op tweede paasdag. Op een lange houten plank met een lengte van 6 meter en een breedte van 30 cm staan in het midden en achter elkaar met tussen elke noot een afstand van 10 cm allemaal noten. Het is de bedoeling om noten van de plank te schieten waarbij de laatste ook wordt geraakt. Lukt dat niet dan moet je betalen en het geld naast de plank bij een noot leggen. Lukt dat wel dan win je het geld wat naast de noot ligt die eraf is gegooid. Er zijn meer regels maar dit is de basis. Geen verhaaltje vanaf de waterkant dus.

Een aantal jaar geleden viste ik geregeld op de karper. Met maximaal een 1,5 ponds penhengel is dit een hele leuke manier van vissen waarbij je ook nog eens mooie vangsten kunt boeken. Met een eigengemaakt pennetje wordt deze visserij nog leuker en de beleving nog groter.
Ik besluit de werkwijze van Thomas Lont te volgen welke genoemd wordt in zijn boek over het penvissen op karper. Een goede kwaliteit tonkin wordt gebruikt voor de steel en rond balsa hout voor het drijflichaam. De gemaakte pennetjes bevallen uitstekend.

vrijdag 2 april 2010

Alle begin is moeilijk.


Omdat we vandaag met het hele gezin een uitstapje hebben gepland naar de dierentuin moet ik vroeg uit bed om ook nog even te kunnen vissen. De voorbereiding is dan ook niet heel geweldig voor deze eerste struindag met de penhengel op zeelt en karper, als je het opentrekken van een blikje zoete mais überhaupt voorbereiding noemen mag. De ramen van de auto blijken te zijn bevroren en hebben eerst een beetje ruitondooier nodig voor ik weg kan rijden. Het beetje voer wat is aangemaakt is veel te nat en plakkerig geworden. Niet echt een situatie om vertrouwen uit te winnen op deze eerste dag in de gesloten periode.
Er worden drie voerplekjes aangelegd op stategische plekken. Bij de palen van een brug, bij een gemaaltje en achter wat oeverbegroeing die wat dieper de vaart insteekt. Maar het is nergens dieper dan 50 cm en dat schept onder deze omstandigheden geen vertrouwen. Het is niet anders.
Het pennetje staat daarentegen mooi afgesteld, ook op de plekken waar een lichte stroming staat. Het karperstoeltje zit nogsteeds heel goed en de hengel ligt heerlijk in de hand ondanks zijn lengte van 3.70 meter. Dit stemt tot tevredenheid voor de rest van het seizoen.
Geen aanbeet gehad en geen teken van azende vis gezien in de vorm van belletjes of wervelingen in het water. En dankzij de goede warme kleding heb ik het niet koud gehad met de lage temperatuur en de snijdende wind vol in het gezicht. Om 9 uur ben ik weer thuis voor de rest van het programma wat wel een succes blijkt te zijn. Iedereen tevreden.

donderdag 1 april 2010

Dvd review "A passion for angling".

In deze geweldige serie van 6 hengelsport films,
welke voor de BBC zijn gemaakt en inmiddels ook op dvd verkrijgbaar zijn, wordt de kijker meegenomen in een adembenemende reis langs de verschillende wateren die Engeland rijk is. De geroutineerde vissers Bob James en Chris Yates laten zien hoe mooi de hengelsport voor een ieder kan zijn. Het geheel wordt smaakvol in beeld gebracht door Hugh Miles. Ook voor de niet visser is deze film de moeite waard door de prachtige wijze waarop de beleving van de natuur in beeld is gebracht. Misschien dat door het zien van deze film een ander eindelijk doorkrijgt waarom je op je vrije dag langs het water bent te vinden.

Om een indruk te geven van de diversiteit aan visserijen die te zien zijn in de ruim 5 uur durende hengelsport show even een kleine uiteenzetting:

Childhood Dreams. Hierin gaan de beide vissers terug naar hun jeugd om erachter te komen dat het hebben van succes in de hengelsport niet een kwestie is om zoveel mogelijk te vangen maar meer om zoveel mogelijk te genieten.

Redmire Legends. Gevist wordt in de beroemde karperput Redmire waarbij de meest ludieke methodes geprobeerd worden om een karper te haken. En niet zonder succes.

In search of Salmon. Genietend van de omgeving en het gezelschap wordt in Schotland een poging gedaan om zalm te vangen.

Autumn Glory. Vissend op de bekende Hampshire Avon wordt duidelijk dat de herfst een uitstekende periode is om met een hengel aan het water te zijn.

Midwinter Madness. Tijdens de meest koude periode van het jaar zijn de echte liefhebbers nog aan het water te vinden. Gevist wordt op de rivier de Kennet.

Monster myths. Bob en Chris gaan achter een record karper aan die volgens de verhalen zou zwemmen in een afgelegen meer.

nieuwe fototitel.

Met een nieuw seizoen komt een nieuwe visserij en een daarbij passende foto. Dit formaat zeelt wordt geregeld gevangen en is zeker niet één van de grootste exemplaren. De beleving en het plezier van het vangen ervan is er echter niet minder om.