Het nanofyl op herhaling.

Op herhaling inderdaad met de lange 5 grammer voorzien van het Berkley nanofyl maar nu op ander water en alleen met streamers. Na een aantal mislukte knopen om de onderlijn te verbinden aan het nanofyl, de lijn breekt voortdurend naast de knoop, gaat de streamer voor het eerst te water. Een zwart/wit exemplaar is niet te volgen en daarom wordt deze vervangen door een geel/witte.

Het volgen van kunstaas is wel nodig onder deze omstandigheden. De waterplanten staan nog weelderig in het water tot in het oppervlakte en daarop drijven duizenden bladeren die ook graag een lift krijgen van het langskomende kunstaas. En ook al heeft een streamer slechts één enkele haak zonder weerhaak, keer op keer blijf ik toch wel ergens achter haken. Gelukkig zijn daar ook de nodige snoeken bij. De vis is echt los en er wordt geweldig goed gevangen. De streamer ziet er echter na het vissen nog prima uit na alle scherpe tandjes waaraan het is blootgesteld. Complimenten Gerrit.

Als er nog lezers zijn die twijfelen of deze periode wel geschikt is om op snoek te gaan vissen zou ik zeggen juist wel. De vis is actief en vreet zich vol voor de komende winter. Zoek een nieuwbouwwijk of beschutte poldersloot op en benut een paar vrije uurtjes om weer eens op de snoek te gaan. Succes.

Werden er de vorige keer enorm veel aanbeten gemist. Vandaag was daar geen sprake van. Alle vissen werden gehaakt en kwamen zonder problemen binnen.

De bovenstaande vis was de grootste vandaag. De meeste snoeken zijn hier rond de 55 cm.

Met nylon lukt het aardig om de snoek op een rustige en gecontroleerde manier af te matten, met het nanofyl is daar vandaag geen sprake van. De vis raast alle kanten op en probeert op iedere manier onder de druk uit te komen. Dit is de situatie die ik gewend ben bij een strakke kunstaashengel voorzien van dyneema en is niet ideaal. Temeer omdat het nanofyl erg gevoelig is voor scherpe voorwerpen als het onder druk staat wat bij een dril het geval is. Ondanks het riet en de takken blijft de lijn vandaag echter heel maar je kunt er op wachten dat het vroeg of laat mis gaat.

Het nanofyl werpt als een speer (ver en precies) en geeft een geweldige controle over het kunstaas. Na twee keer vissen durf ik voor deze uitspraak wel te staan. Volgende keer verder.

Tussenkopenstaart aan de nanofyl ?

Het is er dan vandaag eindelijk van gekomen. Omdat het nylon op mijn favoriete spinmolen aan vervanging toe was is deze vervangen voor een nieuwe. Al tijden lag een spoeltje Berkley Nanofyl 6/00 klaar om gebruikt te worden op dit molentje.

Nylon bevalt mij heel goed op spinhengels tot een werpvermogen van tien gram. Ik heb dus niets te klagen. Sterker nog. Ik verwacht met nanofyl niet direct een verbetering in huis te hebben binnen gehaald. Waarom toch proberen? Omdat andere hele goede roofvissers met (ultra) licht materiaal dit ook gebruiken en er lyrisch over zijn.

De nieuwe hightec lijn voelt glad aan bij het openmaken van de verpakking. Een voordeel voor het werpen van afstanden naast de in verhouding dunnere diameter maar een nadeel tijdens het leggen van knopen. De standaard halve bloedknoop blijkt inderdaad niet te houden.

Tijdens het vissen geen vervelende van de molen springende lijn zoals dat bij dyneema nog wel eens het geval wil zijn tijdens het werpen van licht kunstaas. De lijn strekt mooi.

Een aanbeet komt hard door. Dat is heel anders dan met nylon. Ik weet niet of dit een voordeel is op dit moment omdat veel aanbeten worden gemist terwijl dat anders nauwelijks het geval is. Hier zit voor mij de grootste uitdaging in de komende tijd. Wennen aan het karakter van deze lijn en zorgen dat het percentage aanbeten wordt verhoogd.

Ik ben zoals te lezen is niet direct super enthousiast maar zal de lijn toch een goede kans geven de komende weken.

Het was vanmiddag niet wild. Naast een handvol mooie baarzen op de shad werd er slechts één snoek gehaakt op de streamer. De natuur is echter geweldig mooi in dit seizoen. Overal paddestoelen en afgevallen blad in de mooiste kleuren. De vossen mogen voor velen dan een plaag zijn in ons gebied, tijdens het vissen toch fraai om er één langs te zien komen op geringe afstand. Van die staart zijn vast mooie streamers te maken Gerrit. Om een stukje kunstaas van dit egeltje te maken zal nog niet meevallen.

Met de vijfgrammer op pad.

Omdat de kinderen aan het spelen zijn bij een vriendje en vriendinnetje is er op de woensdagmiddag tijd om het kunstaas voor de vijfgrammer uit te laten. Twee doosjes is zat om in te kunnen spelen op veranderende omstandigheden wat vandaag niet nodig blijkt te zijn. Een shadje op de wat diepere plekken en een pako 6 of streamer op ondiep water. 5 snoekjes worden op deze manier gevangen in 3 uurtjes vistijd. Leuk maar het zal nog veel beter worden wanneer de snoeken wat meer gaan groeperen later in het seizoen. Nu is het nog zoeken naar de vis die nog vaak op ondiepe plekken te vinden is.

Ook vandaag worden de vissen weer onthaakt in het water. Met de puntbektang is een weerhaakloze haak zo uit de bek te verwijderen als deze nog zichtbaar is.

Het onderlijntje is van sevenstrand. Een prima materiaal wat goed bestand is tegen de vele snoektandjes. Maar de oplettende lezer ziet op de foto al de eerste beschadiging aan dit materiaal. De enige misser van vandaag heeft kennelijk niet het kunstaas gegrepen maar het stukje onderlijn er vlak boven. Wat resteert is een verzwakking in de vorm van een kinkje in de onderlijn waardoor juist die grotere vis verspeelt wordt. Vervangen dus voor het te laat is.

Nieuwe site. Hans van der Pauw.

Onder mijn favoriete blogs staat vanaf vandaag een nieuwe link naar de site van Hans van der Pauw die ik ken van Flitsendnylon.nl
Hans is historicus en hengelsport liefhebber. Op zijn site staan 3 hele interessante stukjes over een combinatie van beide:
- De oorsprong van het ultra lichte spinnen
- Korte geschiedenis van de nylon vislijn
- Kanjers, boek van Richard Walker

Hans is auteur van het boek "Tijdloos sportvissen".

De R zit weer in de maand.

Met de R in de maand breekt voor mij het vissen met kunstaas vanaf de kant ook weer aan. Niet dat er tijdens de warmere maanden niet op roofvis gevist wordt maar andere visserijen op andere vissoorten krijgen dan ook een kans. Er is zoveel leuks binnen Nederland te doen dat de keuze wat te doen vaak het moeilijkst is.

De afgelopen week zou in het teken staan van wat schilderwerk buiten maar door de vele buien is daar weinig van terecht gekomen. Een mooi excuus om de rovers in de polders in de buurt het leven zuur te maken. En dat is aardig gelukt.

Omdat de edge opgetuigd stond werd hier eerst gebruik van gemaakt. Voorzien van een dropshotsysteem werden vele baarzen gevangen tot een grote snoek ook een prooi zag in de kleinste reins schadjes en de onderlijn werd verspeeld. Het lukte vervolgens niet om de snoek met een mini spinner of streamertje te vangen.
Baarzen vanaf een centimeter of 20 geven al leuke sport op deze ultralichte hengel door hem goed krom te trekken. Het kleine shadje is vaak diep in de bek terug te vinden.

De volgende keer met groot kunstaas op de plughengel gevist. Mijn eerste keuze is dan een bellyturiersbait. Een stuk rubber wat ik jaren geleden gemaakt heb speciaal voor het vissen op grote snoek vanuit de bellyboot. Dat was in de tijd dat dergelijke kunstaasjes nog niet werden aangeboden via de reguliere handel. Mijn eerste keuze maar het levert vandaag geen aanbeet op. De 6 inch saltshaker daarentegen is erg geliefd bij 3 snoeken waar 2 van gevangen worden. Mooie vissen rond de 80 cm maar voldoening geeft het vissen met een dergelijke zware hengel niet.


Ik besluit de daarop volgende en komende periode de lange 5 grammer te pakken met bijbehorende kunstaas. Shadjes onder bruggen en Pako lepels of streamers om de sloten af te vissen. Droge tikken op het rubber vervelen nooit. Maar het net onder het oppervlakte binnen vissen van de lepels of streamers is verslavend. De aanbeten zijn zo geweldig mooi om mee te maken dat de dril van de snoek steeds vaker bijzaak is. De meeste vissen worden onthaakt in het water.

Een punt achter het trottend vissen gezet.

In de afgelopen week is nog geregeld een uurtje trottend doorgebracht langs de smalle sloot die in het vorige verslag is genoemd. Iedere keer op een ander gedeelte in dit stroomdal gebied om een indruk te krijgen van de mogelijkheden. En dan niet alleen wat het vissen aangaat, ook de andere aspecten van het buiten zijn tellen daarbij mee. Hierbij valt op dat de natuur prachtig is met een grote verscheidenheid aan dierenleven. Zeker als er voor een stek gekozen wordt die niet zo gemakkelijk te bereiken is.

De muizen proberen een goed heenkomen te zoeken in hun holletjes onder het lange gras terwijl de valken en buizerds in de lucht bidden om een geslaagde poging te doen er één te vangen. Op enkele tientallen meters afstand staan herten mijn verrichtingen gade te slaan en schrikken als met de hengel aangeslagen wordt op weer een vis. Mooi.

Maar de visserij is eentonig en er wordt niets bijzonders gevangen. Rietvoorn, blankvoorn, blei, alver en grondeling zijn mijn prooi. En allen niet van een lengte om hiervoor terug te komen. Er wordt iedere keer een groot aantal stuks gevangen en het trotten spreekt me als techniek erg aan. Maar deze visserij in dit gebied wordt met dit verslag eerst afgesloten.

Het is moeilijk om bij een dergelijk uitzicht naar je dobbertje te blijven kijken. Foto komt van het internet.

Ik hoop binnenkort weer eens te verticalen of te dropshotten in de bellyboot.

Trotten in een smal stroompje.

Op de zondagmiddag een paar uurtjes met de lichte feather 4 voorzien van een centrepin op pad geweest. Een kort dobbertje dat een halve gram lood draagt wordt op de lijn gezet. Een haakje nummer 18 voorzien van één of twee maden maakt het geheel compleet. Er wordt gevist op een langzaam stromend watertje tussen de 2 en 6 meter breed die bij ons slingerend door het landschap loopt en waarbij de omringende percelen geregeld onder water komen te staan. Een mooi gebied om een paar uurtjes rond te lopen of in mijn geval te vissen.


In de smalle gedeeltes van dit water is goed trottend te vissen omdat de stroming daar hard genoeg is waardoor het dobbertje de lijn van de centrepin kan trekken en het aas zo met de juiste snelheid in de stroming meegenomen wordt. Zo is heel goed controle te houden over het aas aan de haak wat vlak boven de bodem wordt aangeboden. Iedere keer dat wordt ingelegd voor de voeten worden ook een paar maden ingeworpen om te dienen als voer. Als je op deze manier vist ben je in staat om een heel groot gedeelte van het water af te vissen en is elk hoekje van de stek te bereiken.

De aanpak heeft succes. Na een paar driften worden er op tien meter afstand ruisvoorns gevangen. Na verloop van tijd komt de vis dichterbij en volgen er ook blankvoorns. Bijna iedere drift levert een aanbeet op en vaak wordt met succes de haak gezet. Helaas geen mooie exemplaren gevangen vandaag.



Geregeld wordt het aas ook op half water aangeboden om te zien of de mooie ruisvoorns ook op deze diepte aan het azen zijn. Op deze manier vang ik meerdere visjes waar ik de naam niet zeker van weet. Ik houd het op alvers maar het zouden ook zo maar roofbleitjes kunnen zijn. Wie het weet mag het zeggen.