In vol ornaat met de bellyboot op stap.

Als ik vis vanuit de bellyboot gebeurd dat vaak met een minimum aan materiaal. Alleen het noodzakelijke gaat mee en er wordt vaak met slechts één handhengel gevist. Vandaag wordt er voor het eerst gevist op een voor mij nieuw water. Om zo snel mogelijk een indruk te krijgen van het water wordt er op twee manieren gevist en gaat de dieptemeter ook mee. De plas heeft een diepte tussen de 0,8 en 1,5 meter en is kraakhelder. Het bestand aan vis bestaat uit voornamelijk baars en snoek waarvan de laatste tot ongeveer 80 cm groot is. Ideaal dus om licht te vissen. Als handhengel wordt dan ook een 3 grams spinhengel gebruikt en in de steun staat een 10 grams spinhengel voorzien van een dropshot montage of een jigkop voorzien van V staart shad.

De ruimte in een bellyboot is beperkt en je moet dan ook goed nadenken waar alles komt te liggen. In mijn tas op de linkerdrijver zit al het kunstaas en op de drijver zelf de hengelsteun. In de tas op de rechterdrijver zit de accu voor de dieptemeter en het onthaakgereedschap. De dieptemeter zelf is ook op de rechterdrijver gemonteerd. Zo hou je ruimte genoeg over om te vissen en een vis te onthaken.




Omdat er slechts een paar uurtjes gevist zal worden in de ochtend en het water redelijk groot is is het kiezen van een gebied voor de visdag belangrijk. Dat kan in alle rust thuis gedaan worden achter de peecee met een programma als maps.google. Op de dag zelf is de windrichting wel bekend en kies ik ervoor om op de wind te gaan vissen. Er staat een lekkere kabbel op het water wat op dergelijk helder water wel gusntig is voor de vangst. Maar daardoor zie ik niet dat vlak onder het oppervlakte een enorme plantenmassa aanwezig is. Dat merk ik pas op het moment dat ik in de bellyboot zit en mijn flippers zich door de planten heen bewegen. Tot zo'n 20 cm onder het oppervlakte water bevinden zich de planten en er drijft ook nog het nodige aan planten in het water. Het vissen met een steunhengel voorzien van de dropshot montage kan ik vandaag dus wel vergeten. Ook het shadje op de jigkop wat op zo'n 50 centimeter diepte wordt aangeboden pakt de hele tijd waterplanten. De steunhengel wordt dan ook al snel in de hengelhouder aan de zijkant geplaatst en wordt niet meer gebruikt.

Op de handhengel wordt een spinner of lepel gevist. Die zijn mooi boven de planten te vissen maar haken ook geregeld resten van drijvende planten. Na iedere worp heb ik het kunstaas dan ook in de handen om er vuil vanaf te halen maar ook om een vis te onthaken. Want gevangen wordt er. Genoeg om met een voldaan gevoel weer van het water af te stappen na een paar uur vissen. De vissen zijn niet groot maar geven wel een mooi gevecht op de ultralichte spinhengel.

Als ik een praatje maak met een bewoner van dit gebied blijkt dat de plantengroei op de gehele plas een probleem is. De schroeven van boten raken verstikt in de enorme plantenmassa en de boten lopen zelfs vast. Aan dit probleem wordt gewerkt door de waterbeheerder maar als je ziet op wat voor manier dat gebeurd schiet je wel in de lach. De maaiboot is niet veel groter dan mijn visboot en ten opzichte van de hoeveelheid water is dit dweilen met de kraan open.

Wat wel heel mooi is om te zien zijn de vissen die een schuilplaats zoeken onder mijn bellyboot of benen nadat ze zijn gevangen en teruggezet. In het heldere water zijn hun bewegingen prachtig te volgen.

Ik kom hier zeker terug. Misschien met een aantal andere bellybootvissers als zij daar ook zin in hebben.

Nog geen snoekbaars gezien.

Na het gesprek met de snoekbaarsspecialist twee dagen geleden is het vuurtje bij mij ook weer een beetje opgestookt. We zijn met de laatste dagen van de vakantie bezig en ook vanmorgen neem ik het er van om met het krieken van de dag aan het water te staan. De bellyboot ligt achter in de auto en de bedoeling is om op een plas te vissen met een bestand aan snoekbaars van een mooi formaat.

Er worden meerdere taluds afgevist waarbij de diepte varieert tussen de 3 en 8 meter. Op één aanbeet na helemaal niets gemerkt van de aanwezigheid van vis. En er werd technisch en tactisch naar mijn weten goed gevist. Over een paar weken hier nog eens proberen.

Ultra licht verticalen.

Op de dinsdagmorgen naar mijn ouders geweest om daar wat reparatie werkzaamheden te verrichten aan de dakgoot. Door lekkage was een gedeelte van het hout gaan rotten en dat zou vervangen worden.

Nu wonen zij in de buurt van een goed snoekbaarswater. Voor de zekerheid dus een hengeltje en wat shadjes meegenomen om nog even een poging te wagen. De mosquito 0 voorzien van een shimano 1000 molentje heeft al voor heel wat plezier gezorgd op deze manier.

Bij het water aangekomen zie ik net een andere snoekbaarsvisser zijn boot weer uit het water halen. Als ik dichterbij kom blijkt het om een oude bekende te gaan die ik in geen drie jaar gesproken had. Altijd leuk deze ontmoetingen en na even bijgepraat te hebben gaat ieders weer zijn eigen weg. Hij had verticalend 18 snoekbaarzen gevangen.

Ik begin te vissen door met een 8 cm lange saltshaker langs de kademuur te verticalen. Op een gegeven moment kan ik niet verder omdat hier het kanaal overgaat naar een haven. Altijd een goede stek met een onregelmatige stroming waar roofvis graag rondhangt om te jagen op prooivis in moeilijkheden. Het duurt niet lang of de eerste aanbeten worden gevoeld maar niet gehaakt. De oplossing is vaak om met een lichtere kop en/of kleinere shad te vissen. Beide worden gedaan en het feest kan beginnen. Baars na baars wordt gevangen. Een wel hele donkere lucht met al snel een fikse bui maken een eind aan deze visdag.

En ik maak weer eens een fout. Omdat minimaal materiaal is meegenomen haal ik niet het optimale uit de omstandigheden. Met een dropshotmontage was veel meer te vangen geweest en was het percentage verzilverde aanbeten veel hoger geweest. De vis lag namelijk maar op een paar vierkante meter uit de kant. Net te ver om verticalend af te vissen. De dropshot montage kun je praktisch stil in het water hangen en daarmee heel secuur een dergelijke hotspot afvissen.

Thuis aangekomen richt ik dan ook al snel een tacklebox in met materiaal voor het dropshotvissen die een volgende keer zeker mee gaat. Ik zal daar een apart verhaaltje over maken.

Als laatste nog een foto van een gemiddelde baars die gevangen werd. De grootste zal zo'n 30 cm geweest zijn. Het is een beetje een rare foto door een roestplek van het ijzer waarop de baars ligt bij zijn bek. De jigkop van de shad zie je nog net uit zijn bek steken.




Baarsvissen met een dergelijke ultralichte hengel is fantastisch om te doen. Harde aanbeten en een kromme hengel.

De zeelt blijft komen.

Ook vanmorgen weer een paar uurtjes op de vroege ochtend met de lichtste penhengel op pad geweest. Op de 4 kleine voerplekjes aangelegd met zoete mais en hennep wordt overal vis gevangen. Ik moet wel zeggen dat stekken die voor een ieder in het oog springen in het begin van het seizoen veel vis opbrengen maar nu, een aantal maanden later, de aanbeten nerveus en slechts minimaal aanwezig zijn. Naast voorns, brasems ook weer 2 zeelten gevangen. Van de karper weer geen enkel teken. Het lijkt erop dat zeelt (niet echt een mooie foto) de plaats heeft ingenomen van de karper op mijn thuiswater.




Er zijn meerdere manieren om op zeelt te vissen. Ik vis het liefst met een lichte progressief buigende penhengel rond de 1 Lbs icm een molen of centrepin vlak onder de eigen kant met een pennetje. Maar deze methode is niet zaligmakend.

Met een vaste hengel voorzien van topelastiek kun je het aas ook uiterst precies aanbieden. Met het topelastiek heb je buffer genoeg om ook de zwaardere vissen veilig te kunnen landen.

Ook op afstand is uitstekend te vissen op zeelt. Lichte karperhengels tot 1,5 Lbs zijn hiervoor heel erg geschikt. Een loodje of voerkorf fungeert als werpgewicht. Als beetregistratie wordt een waker gebruikt. Bij deze visserij kun je eindeloos varieren in de aasaanbieding, gebruikte hengels (pen, snoekbaars, feeder en swingtip) en beetregistratie (waker, optonic, swingtip een feedertop). Daarnaast zou je ook nog met een dobber op afstand kunnen vissen. De gebruikte dobbers fungeren hierbij niet alleen als beetregistratie maar ook als werpgewicht omdat ze nogal wat lood kunnen dragen.

De laatste regels even opgeschreven naar aanleiding van een vraag die gesteld werd via het emailadres van mijn blog.

Licht op zeelt.

Afgelopen week op een ochtend vroeg uit de veren om nog eens met de lichte penhengel te proberen wat zeelten te vangen. Met een tasje op de rug, een schepnet en een onthakingsmat om voornamelijk op te zitten ben je heel mobiel en kun je inspelen op de omstandigheden.
Voor deze visserij gebruik ik graag de centrepin voorzien van 14/00 nylon. Het is heerlijk om de duim als slip te kunnen gebruiken om eventueel wat lijn te geven als de vis daarom vraagt. De dril is dan ook veel intenser dan wanneer er gebruik wordt gemaakt van een werpmolen of eventueel het topelastiek als met de vaste hengel wordt gevist.
In de paar uurtjes vistijd komen een aantal mooie vissen boven water waaronder deze zeelt.

Wouter heeft de smaak te pakken.

Na gisteravond veel vis gevangen te hebben is Wouter vandaag ook vastberaden om het nog eens te proberen. Tegen de avond ga ik met beide kinderen dan ook nog even richting de waterkant om een poging te doen om wat vis te vangen en zijn techniek aan te scherpen.
Het onderhands inleggen gaat al redelijk goed en ook het aanslaan is beheerst. Ik heb het aanslaan vergeleken met het uitdelen van een tik aan iemand. Geen aai, geen dreun maar een tik is genoeg om de haak te zetten.
Na het eerste visje wat al gauw onthaakt kan worden staan er al direct kinderen achter Wouter om te zien hoe hij dat doet. Vol trots laat hij zien hoe de hengel ingelegd moet worden en hoe maden eruit zien. Ook het aanslaan legt hij uit op de manier hoe ik hem dat uitgelegd heb. Nadat Wouter zo'n tien vissen gevangen heeft (hij telt ze niet eens meer)willen de beide andere kinderen ook wel even proberen. Ze zijn hier op vakantie en het klikt direct onderling. Ook zij vangen beide baars en voorn met Wouters hengel en zijn niet bang voor de maden. Integendeel. Het is juist lekker dat gekriebel door de vingers.
Direct onder de kant staat ruim een meter water. Onder dergelijke omstandigheden doen wij Sabiene, die nog niet zwemmen kan, een zwemvestje aan. Niet onverstandig lijkt mij.

Een update.......

Regelmatig verschijnen er nieuwe verhaaltjes op mijn blog wanneer er gevist werd of een artikel onder de loupe werd genomen. Maar de laatste weken is het stil. Niets ernstigs verder maar ik zit in een hengelsportdip. Dingen die mij anders energie geven vragen dit nu alleen maar. Denk daarbij aan de vistrips, het lezen van hengelsportboeken of het doornemen van hengelsportsites. Ook het maken van kunstaas kan me even niet boeien. En daarom verschijnen er geen verhaaltjes op mijn blog. Niets ernstigs dus.

Op dit moment hebben we vakantie. Na een periode van veel uitstapjes doen we het even rustig aan. Vandaag met de hele familie naar een prachtig natuurgebied gegaan om met z"n allen een hengeltje uit te werpen. Voor mij een dag van tuigjes uit de war halen, haken aanknopen, beazen en gelukkig ook het onthaken van vis, want die werd bijna :-) door iedereen gevangen. Alle kinderen vingen vis en dat is helemaal top.




Ook Wouter heeft de smaak nu helemaal te pakken. Als toetje zijn we samen nog even naar een goede plek vlakbij huis geweest vanavond. Met wat begeleiding lukte het hem om 17 visjes (voorn, brasem en baars) te vangen in krap een uur tijd. Hij is helemaal gek van het vissen.